Comard’ı kasap öyküsünü annemden dinlemiştim.
Annemin anlattığına göre, Eyüp Peygamberin yaralarına kurt düşmüş, Eyübün karısı dilenir, toplar Eyübüne bakarmış; o yörede Eyüp’ü’de, yerellerine kurt düştüğüde bilinirmiş.
Eyüp’un karısı zaman zaman gelip, “Eyübüme biraz et ver” diye bir kasaptan et ister, kasapta et verirmiş.
Kasap bir gün demiş ki, “be kadın sen hep gelip, Eyübüm’e et ver diye et istiyorsun, bu işler hep böyle bedava olmaz” demiş.
Eyip’un karısı da demiş ki, “ne yapayım biliyorsun ki, Eyübüm hasta, yarelerine kurt düştü, sana verecekte bir şeyim yok” demiş.
Kasap demiş ki, “verecek paran yoksa, güzel kadınsın, sende benimle yat’ demiş.
Kadının eli mahkum, bunu bir düşünüp yarin gelirin deyip, çıkıp gitmiş.
Kadın yarintesi gün yine kasap dükkanına gelmiş.
Kasap, Eyübüp’ün karısını görünce, ne yaptın, düşündün mü demiş.
Eyübün karısı, düşündüm, ne yapayım elim mahkum, gel benimle yat deyip, dükkanın ortasında soyunmaya başlamış.
Kadının soyunmaya başladığını gören Kasap aman dur, ne yapıyorsun, bu işler burada, uluorta yerde olur mu hiç? Bak bizi herkes görüyor ayıp demiş.
Eyübün karısı peki nerde yapacaksın beni demiş. “Şöyle ıssız, kimin kimselerin görmeyeceği bir yere gidelim” demiş.
Eyübün karısı demişki, “bu insanların görmesinden utanıp, korkuyorsun da orada da Allah görecek ondan utanıp sıkılmayacak mısın peki” demiş.
Ulaaa. Derdi bunu anlatırken annem. Uuulaaa.
Kasap birden durup, düşünüp yaptığı işten hicap duymuş.
Bundan sonra o kasap, sabahtan öylene kadar evinin rızkı için, çalışır, öylenden sorada fakirin fukaranın için çalışır, onlara bedava et verirmiş.
Bu kasabın adı bundan Sonra “COMARDI KASAP’a çıkmış” bundan Sonra o kasap, “COMARDI KASAP” diye anılmaya başlamış.
Kıssadan hisse. Eyüb’ün karısı, Eyüp iyileşene kadar allah rızasıyla dilenip toplayarak ona bakmış. Eyübün karısına söylenecek bir söz var mı? Allah rızasıyla dilenip, toplayıp eşine bakmış; ahdivefa derlerdi eskiler buna, şimdilerde ahdi vefa kalmadı.
Alevilikte doğuştan, pürü pak doğmak yok, zamanla uyanıp yola geliyorsun. Bunun için Pir Sultan bir deyişinde:
“Uyurken üstüme gelen Erenler’
Gafil aç gözünü uyan dediler.
Serseri kalma bu cihan içinde
Yürü bir gerçeğe hey can dediler
Uyandım uykudan açtım gözümü” diyor.
Şah Hatayi ise “Gafil olduyusam imana geldim” diyor. Ebem “gençliğinde oynamayan at olmaz” derdi; önemli olan insanların iç gelişimidir.
Musa Merdanoğlu baba Erenler gibi, bu yolu bizden iyi bilen Baba erenlerimizin zaman zaman bize taş atarak tan etmesine bakmayın siz. Hamdullah Çelebi’nin dediği gibi “bizde kimse bir lehza kusur bulamaz”, Katibinin dediği gibi “Taşradan görülür içimiz bizim” her şeyimiz açık, ortada verilemeyecek hiçbir hesabımız yok, alnımız açık, yüzümüz ak; hodri meydan, destur veriyorum bizi bilen, bizi sığaya çekmek isteyen bütün Canlar konuşsun.
Bu yola dair, yazdığım, söylediğim her şeyi bu yolun inbiğinden geçirerek söylüyorum.
Bu yolda irizalıkla, yardım toplamak yolun gereğidir buna Selmana çıkmak denir.
Taptuğun Dergahında yetişip, pişen Yunus Emre, “Taptuk manasını saçtık elhamdulillah diyor. Yunus Taptuk manasını saçmak için bütün cümle alemi gezmiş, oraları gezerken nasıl geçinip, karnını doyuruyordu sanıyorsunuz? Yunusla beraber gezen dervişler Hak aşkına, Hak için topluyorlardı. Yunus gibi toplayıp, dilenerek bu yola hizmet eden bir aşık kapısına gelmişse, bu yola gönül verenler onu boş salmazlardı; kapıya gelen, Abdal hızır olabilir der ona hürmet ederlerdi.
Biz bu dergahtan aldığımız manayı bütün cemicümleye yaymak için yola çıktığımızdan beri; bu yolda bir kusurumuz olmamıştır, arasalarda bulamazlar.
Hakta, yol erenleride, bu yolun yolcularını bilirler. Gözlüye gizli yok.
Aşk İle
