Devlet, 1938 Dersim katliamı nedeniyle özür dilemeyip mezar yerlerini açıklamadığı sürece biz Cumhuriyeti kutlamayacağız.

İnsanlık tarihine “kara bir leke” olarak düşen 1937-38’de Dersim’de yaşanan katliamda katledilen 40 bin canın mezar yerleri bile beli değil. Hepsinin devlet arşivinde kayıtları olmasına rağmen devlet bunları hala ısrarla saklıyor.

Hafızalarımıza ve iliklerimize kadar sızmış anaların çığlığı, babaların çırpınışları, kardeşlerin inlemeleri, onbinlerce canımızın nasıl topluca öldürüldükleri ve o acılar bugünkü gibi taze ve o çığlıklar hala kulaklarımızda yankılanırken…

O çığlıkların eşliğinde, "1938'de Dersim’inde çocuklar süngülenerek katledildi…"

Unutursak kanımız kurusun!

Kundaktaki bebelerden genç, yaşlı, kadın, çoluk çocuğa kadar onlarca can kuşuna dizilirken, ölmeyenler yaralılar süngülenerek öldürdüldü.

Nasıl unutabilir ki insan bu vahşeti?

"Dersim gittikçe Kürtleşiyor, mefkureleşiyor, tehlike büyüyor. Dersim, Hükûmet-i Cumhuriyet için bir çıbandır. Bu çıban üzerinde kati bir ameliye ihtimalatı elimeyi önlemek, selameti memleket namına farz-ı aynıdır." diye bildiriyordu üstlerine Hamdi Bey, 2 Şubat 1926 tarihli raporunda.

Emir Ankara’dan, bir çıban olarak görüyor bölgeyi…

Dinî ve etnik azınlıkların Türkleştirilmesi sürecinde otoriteyi sağlamlaştırmak amacıyla TBMM 1164 sayılı ve 25 Haziran 1927 tarihli kanunu çıkardı. Bu kanuna göre kurulan umumi müfettişliklerin geniş yönetsel, askerî ve yargısal yetkileri vardı.

25 Aralık 1935 de “Tunceli Vilayeti'nin İdaresi Hakkında Kanun” meclisten çıkarılarak Dersim adı değiştirilerek Tunceli yapıldı.

1936'da Elazığ, Tunceli, Erzincan, Malatya, Gümüşhane, Bingöl, Sivas ve Erzurum illerini kapsayan Elazığ merkezli 4.Genel Valilik kuruldu.

4.Genel Valiliğin başına özel yetkilerle donatılmış Tunceli valisi ve komutanı sıfatıyla Korgeneral Abdullah Alpdoğan atandı.

17 Kasım 1937 tarihinde Mustafa Kemal Atatürk, Diyarbakır'dan Elazığ'a geldi ve Tunceli'nin Pertek kazasına geçerek Murat Nehri üzerindeki Singeç Köprüsü'nün açılış törenine katıldı.

Bu süreçte Kızılbaş Alevi Dersimli Kürtler toplanıyor, bazılarını katlediyorlar, bazılarını idam ediyorlar, bazılarını da sürgün ediyorlardı. O sürgün ettiklerini de anneyi bir yere, oğlu başka bir yere, anne ile babayı ayrı memlekete sürgün ediyorlar ki adları kaybolsun. Öyle ki kimse kimliğini hatırlamasın, kimliğini unutsun.

Kin gütmüyoruz…

Devletten özür bekliyoruz…

Dersim'de katledilen canların toplu mezar yerlerinin açıklanmasını ve katliamla ilgili bir anıt yapılmasını ve şimdi demokratik bir Cumhuriyette eşit yurttaşlık hakkının herkese verilmesini istiyoruz.

Ancak işte o zaman Cumhuriyet herkes için ortak değer olur.