Bir insanı anlamak, ancak onun ortaya koyduğu düşüncelerini yaşadığı zaman diliminde objektif ve sübjektif şartlarını iyi analiz etmekle mümkündür. Goethe'ye göre, “Filozoflar bize kendi yaşama biçimlerinden çıkmayan hiçbir şey sunmazlar. Her zaman dilimi kendi döneminin şartları doğrultusunda, o topluma has düşünce, duygu ve kültürel renklerini yansıtır. Bu demektir ki hiçbir ideoloji ve düşünce şekli olduğu gibi kalmaz, zaman ve dönem şartlarına göre değişim gösterir."

 Yani kendini yenilemeyen hiçbir düşünce şekli hayat içinde kendini sürdürme olanağı bulamaz. Bozuk plak gibi kendini tekrarlar durur. Bu da duyan ve dinleyen insanları rahatsız eder ve oradan uzaklaştırır.

Mücadeleyi büyütmenin, kitleyi kazanmanın ve onu kalıcı halde sürdürmenin tek yolu aklımıza sürece göre format atmaktan geçer.

“Başkalarını yönetmek isteyen insan, her şeyden önce kendisinin ustası olmalıdır." diyor Robert Burton. Bu, ustalıkta kendini dayatma değil ortak akılla hareketle mümkündür. Kurum yöneticileri adil olmalıdır. Olay ve kişilere karşı objektif olmaları çok önemlidir. Taraf olmak bireysel ve ekip motivasyonunu bozar ve orada verim elde etmek imkânsızlaşır.

 “Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir.” diyor Herakleitos. Heraklit’e göre evrende sabit olan bir şey yoktur. Değişmez olarak gördüğümüz her şey görünüştür. Esas olan, değişmedir.

Peki bizler değişiyor muyuz? Ya da değişim için mücadele ediyor muyuz? Örneğin bugün 60 yaşını aşmış, 1960’ların düşünce yapısıyla bugüne gelmiş bir insan eğer yeniliğe uymuyorsa eğer okuyup günümüzü anlamaya çaba göstermiyorsa bugün halk örgütlülüğünde başarılı olma sansı var mı? Ben bilirim, benim dönemim diyen dayatmacı bir kafa yapısının başarılı olma şansı bence sıfırdır. Bir insanın her dönemim adamı olması için o dönemi okuması ve kavraması gerekir.

Platon, "Her şey her zaman değişir.” Empedokles, “Değişim çatışma ile olur. Değişim, 'sevgi' ve 'çatışma' diye adlandırılan iki kuvvet arasında sürekli ikiye ayrılan bir dünyadır. Her zaman değişen şeyle karşılaşırız.” Fakat Herakleitos’a göre bu değişimin ardından daha önemli ve daha temel bir birlik vardır: “Soğuk şeyler ısınır, ısınan soğur, ıslanan kurur, kavrulan nemlenir. Yani her şey değişir. Başarılı olmanın tek yolu ise değişime ayak uydurmaktır. Değişime ayak direyenler çürür ve yok olur."

Bu değişime karşı bizim sabit fiklerimizi dayatmamız bizi çürütür. En korkunç olanı bence yeniliklerden habersiz, kendini her dönemin bilgini sanan arkadaşlarımızdır. Onlar her dönemim cahil bilgelerdir ve sırf kendi egoları için hep önde görünmek ister. Ben yaptım, ben ettim, benim sayemde, der durur hep.

Herakleitos, “Aynı şey yaşam ve ölüm, uyanıklık ve uyku, genç ve yaşlı için de geçerlidir. Çünkü karşıtlar, değişim sayesinde birleniyorlar. Birbirlerine dönüşüyorlar. Bu halde evrenin temel hakikati değişimdir."

Bu kadar çok örnek vermemin sebebi, bu konuda kendimizi anlatmamamızdan kaynaklanıyor. Dostlar bizler geçmişi örnek verirken yazarı, çizeri, ozanı sürecin bilgiye ulaşma teknoloji ve tüm şartlarını göz önünde bulundurarak değerlendirmek zorundayız. Bilimsel olan budur.  

İşte bizler bu evren gibi değişime ayak uydurursak ancak o zaman kendimizi yeniler ve bugünü anlarız. Bugünü anlarsak, bugünün şartlarına göre bildiklerimizi uyumlu hale getirir, günümüz mücadelesini geliştirir ve başarılı oluruz.

Mehmer Ali Demir