Öyle kızmaca, darılmaca, gücenmece olmasın..!
Kendimize rehber edindiğimiz fi tarihinden bu yana ya da bundan sonraki muhteremlerin hayatlarını, yaşamlarını, felsefe ve inançlarını her türlü kaynaktan okuyun, sorgulayın, iyice bir silkeleyin. Sonra kendi aklınıza, felsefenize, yolunuza sorun ve kıyaslayın. Çağa, ilime ve gerçeğe uyuyorsa kabul edin.

Bu kişiliklerin makamları, şecereleri (şecereler, devletler tarafından verilen hizmet karşılığı belgelerdir), kimlikleri ne olursa olsun; ister Şah, Postnişin, Mürşit, Dede, Baba, Şeyh, Başkan adına ne derseniz deyin, bu muhteremlerin gittikleri yol, yaşam tarzı veya adlarına mitolojik efsaneler dizilen anlatılarla yaşamları boyunca yaptıkları işler ve uydukları kurallar örtüşüyor mu? Kendilerinin yaşamı ile ardılları olan bizlerin (sizler-bizler) onlardan umdukları, bekledikleri ve beklentilerimiz uyuşuyor mu?

Eğer örtüşüyorsa, Haq kabul eylesin. Şayet örtüşmüyor ise ve hâlâ onların ardı sıra, kaval dinler gibi gidip takip ediyor, cennet ikramı, huri vaadi veya şefaat bekliyorsanız; işte o zaman sorun onlarda değil, sizdedir.

Çünkü…
İlim çağında, sorgulama ve araştırma çağında, dünyanın kuzeyinden güneyine, doğusundan batısına saniyeler içinde erişimin sağlandığı internet çağında yaşayıp deve sidiğinden şefaat beklemekle, "tek hurma hikayesi" ile avutulup trilyonları yutanların kölesi olmak aynıdır.
Ya da postnişin sarmalı ile seni parçalayan, başka kapılara çıkarları uğruna satan, seni soyup soğana çeviren ve yanlışını kabul etmeyip ahkam kesen zübükzadelere köle olmaktan başka bir şey değildir. Bu, aptallığı kendine yol sanmak ve sürü olmaktan öteye geçememektir.

İşte bu sebeple, "İlim ile gidilmeyen yolun sonu karanlıktır" veya "Komşusu açken kendisi tok yatan bizden değildir" demek gibi bir lükse sahip olamazlar.

Çünkü…
Yalancıdırlar, hokkabazdırlar, bukalemunluk yaparlar. Kendi cehaletlerini, senin saf ve samimi itikadına karşı tüccar zihniyeti ile satarlar.

HaQ ve Hakikat aşkına, aşkı niyazım olsun.

Aşk ile...