Dağlarına bahar yaz gelmiş ülkemin kalmayan ormanı suyuna,

Vicdan hürriyet kim kaybetti-ki sen bulasın virane kalan sahipsiz ülkemde,

Yaz gelir ayrı yanarız, kış gelir ayrı donarız, gâh Sivas da, çorumda, Maraş da bazendi Suruç, Roboski, Ankara'da.

Hani biz kardeştik, yakan sen yakılan ben...

Geldi yine temmuz ayı cehennemi sorma aha ağzının dibinde, Sivas madımak yakan sen yakılan ben, güya biz kardeştik.

Senin dinin sana benim dinim bana ise niye yaktın be dostum, bağlamanın tellerindeki tını bu kadar mı ağırına gitti,

Yalanlamıyor yoksa imanın inancın, yoksa yüksek yüksek yerden vahiy mi almıştı yakın diye.

Hani biz kardeştik et ile tırnak misali...

Uzadı mı laflarım zoruna mı gittiği ortadaki varlığım gerçekliğim, ben aleviyim, Kızılbaşım, Zerdüşt’üm Hristiyan’ım, Ateist,Budist,sanane  sen tanrı mısın.

Yoksa yalanmıydı söylediğin gibi yaşamın hazmedemedin insan olmayı ve yaşatmayı

Güya biz kardeştik, yakan sen yanan ben. 

30 -40 belki de Bin yıllardır, yakmaya, derilerimizi yüzmeye usanmadın, inandığın ama hiç bir zaman gidemeyeceğin cennet hayalin için,

unutma sen yaktıkça daha güçlüyüm ve her an karşında inadına yaşayacağım birlikte sen  insan oluncaya kadar..

Bircan'ım alışmak istemiyorum hele yanmak yok edilmeyi asla, yolum felsefem ve insanlığım, ateşi kanı değil sevgiyi Hakk'ı hak ile hak olmaya öğretti bana,

Ah sende insan olsan sevsen birlikte insan olabilsek, sen yakmadan ben yanmadan..

01.07.2023-Sivas Anısına..

Kemal Atalar / Urfa-Kısas