Bir süredir Corona virüs dolayısı ile evdeyiz. Bir şeyler okumak, yazmak için geniş zamanımız var. Bir kısmımız kitap okuyor, resim yapıyor veya evde küçük tadilat ile meşgul.

Avusturya’da iki Alevi Kurumu var. Birisi Avusturya Alevi Birlikleri Federasyonu (AABF). AB ülkelerindeki diğer Federasyonlar gibi Avrupa Alevi Konfederasyonuna bağlı. Bu kesim – Alevilik kendine Özgü bir inanç- diyor. İçlerinde Aleviliği İslam'ın dışında görenler çok olduğu için diğer Alevi kurumu bunlara ‘’Ali'siz Aleviler’’ diyor.

Diğeri ise Avusturya Alevi İslam Kurumu (AAİK) Bu kurum Aleviliği İslam'ın içinde görüyor. Daha önceki adı İAGÖ idi. (Avusturya Alevi İslam Cemaati).

Bu kesim daha sonra ismini değiştirerek Alevi adını aldı.

Bu kesim Avusturya devletinin yönlendirmesi ile bağlı olduğu AABF’den ayrı olarak tanınma başvurusunda bulundu ve resmi olarak tanındı. Avusturya Cumhuriyeti, Aleviliği İslam'ın içinde tanımak istiyordu. Bunun için bir takım bağlantılar devreye sokularak Alevilerin İslam içinde başvuru yapılması sağlandı.

Alevileri İslamın içinde tanımak Avusturya Cumhuriyetinin Ulusal çıkarlarına faydalı olacaktı. Zira tamamı Sünni Cemaatlerden oluşan geniş bir ağ vardı ve İslamı bunlar temsil ediyordu.

Bu İslam teşkilatını oluşturan Cami teşkilatları çok değişik ülkelerden gelmişlerdi. Pakistan’dan Bosna Hersek’e, Cezayir’den Irak’a kadar çeşitli ülkelerden Avusturya’da yaşayan geniş bir Sünni İslam kitlesi vardı.

Bunların dilleri, bayrakları, alfabeleri, gelenekleri değişik idi. Hatta inançlarında bile büyük farklar vardı. Liberal olandan son derece bağnaz kesime kadar hepsi bu İslam teşkilatına bağlı idi. Ve ayrıca Avusturya tarafından denetlenmesi zora girmişti.

Avusturya bu kesimleri kendi kontrolüne almak için radikal yasalar çıkarmak istiyordu. Bunun için muhatap alacağı kesimin sadece Sünnilerden değil, aralarında büyük farklar taşıyan Şiilerin ve Alevilerin de yer almasını istiyordu.

Netice olarak Viyana Alevi Kültür Birliğinin (VAKB) İslam içinde yaptığı başvuru işleme konuldu ve Alevilik İslam içinde kabul edildi.

Avusturya Cumhuriyeti daha sonra İslam İslam ile ilgili çeşitli yasalar çıkardı. Masanın başında artık sadece Sünni kesimleri temsil eden İslam temsilcisi yoktu. Artık yeni Muhataplar da vardı. Aynı masa etrafında Aleviler de eşit şartlarda oturuyorlardı. Bu yasaların çıkmasına Alevi İslam kesimi Avusturya'ya büyük destek verdi ve İslami kesim önemli ölçüde kontrol altına alındı.

VAKB’nin İslam içinde resmi olarak tanınması ile AABF'nin başvurusu red edildi. AABF de resmi olarak tanınmak için 12 senedir uğraş veriyor.

Alevi İslam Kurumu diğer Alevi Kurumunun tanınmaması ve hak sahibi olmaması için bir çok defalar çeşitli kurumlara girişimde bulundu. Diğer kesim bunu şikayet, hak gaspı veya muhbirlik olarak niteledi.

Ve aralarındaki tartışma hiç duraksamadan devam etti.

Bu tartışma fikri anlamdan ziyade çeşitli suçlama, iddia, eleştiri şeklinde oldu. Her iki tarafın da tabanı giderek radikalleşti. Zamanla sert tartışmalar, kavgalara bile dönüştü.

Corona virüs nedeniyle evlerinde kalan Alevi Kurum yöneticilerinin zamanı bol olduğu için şimdi giderek artan dozda bir birlerine karşı gerilim politikasını sürdürmekle meşguller.

Tartışmalar artık internet, Facebook’tan kablolu TV’lere taşındı. Bu sefer de TV’de bir birlerine karşı eleştiriler başladı.

İlginç olan şu;

Her 2 kesimin tabanı aynı yörenin insanları. Aynı coğrafyadan geliyorlar. Her 2 kurumun inanç önderleri yakın akraba. Tartışmalar Kin ve Nefret’e dönüştüğü için aileler arasında gerilimlere de sebep oluyor.

Dikkatimi çeken önemli bir ayrıntı var.

Biz Alevilerin yaşlıları sabaha doğru Güneş doğarken yönünü Güneş’e dönderek şöyle derlerdi.

‘’Ya Muhammed.

Ümmetini fakirlikten, yoksulluktan, hastalıktan koru. Komşularımızın ve cümle alemin kazançlarına bereket ver. Hastalarına şifa ver. Yaşlılar döşek esiri olmasın. Gençlere zeval verme. Gurbette olanlar sağ salim sılalarına kavuşsun. Yolda olanları zorda, darda koyma. İnsanları yoksullukla, açlıkla sınama. Yoklukla terbiye etme. Depremlerle, afetlerle ümmetini terbiye etmeyesin.

Ya Muhammed.

Komşularımızın ve cümle alemin ruh ve beden sağlıklarını daim eyle. Kısmeti kapalı olanlara hayırlı kapılar nasip eyle. Hamile olanlara hayırlı doğumlar, hayırlı evlatlar nasip eyle. Borçlulara sabır ve hayırlı helal kazanç nasip eyle. Askerde olanlara hayırlı teskereler nasip eyle.

Ya Muhammed.

Savaşlar olmasın. Kan dökülmesin. Her kim ki fitne fesat eylemek isterse onun basiretini bağla. Dillerini lal eyle. Gözlerini ya kör eyle, ya da onları hidayete erdir. Yalancıya, iftiracıya, zalime dedikoducuya, Nursuz’a, Pir’size fırsat verme.

Ya Muhammed.

Sadece kulların değil. Allah cümle kainatı senin Nurunun hatırına yarattı. Kurdun, kuşun, böceğin, çiçeğin nasibini bol ve bereketli kıl. Her kurdun, kuşun, yuvası, yavrusu vardır. Onların da nasibini ver. Cümle canlının varlığı sana emanet edilmiştir. Onları gör ve gözet.

Ya Muhammed.

Sen Hakkın güzel kulusun. Senin Hakkın yanında hatırın vardır. Cümle kainata hayırlı dileklerde bulun. Cümle konu komşuya sağlık esenlik nasip eyle. Ve bir köşede de benim ailemi gözet. Onları kanatların arasına alıp koruyasın. ’’Dikkat edilirse Aleviler dualarında cümle kainat, cümle canlı (cansız) ve sadece insanlar değil, hayvanlar içinde dua ederler.

Dualarının en sonunda da şunu söylerler.

‘’.... Bir köşede de benim ailemi gözet....’’

..

Bunun açıklaması şöyledir.

Helalinden önce cümle aleme, sonra komşuma ver, en sonunda bir köşede ailemi de gözet.

Önce cümle alemi, sonra komşumu, bir köşede de ailemi koru.

Hatta önce kurdun kuşun, böceğin, çiçeğin hakkını ver. En son bir köşede ailemi gözet.

...

Şimdi bu Alevi kurumlarına şunu soruyorum.

Siz Alevi değil misiniz?

Bakın sizin atalarınız böyle diyordu.

Böyle dua ediyordu. Önce konu komşu için dua eder ve bir şeyler ister, sonra bir köşede de kendileri için dilerler.

Peki siz Alevi Kurumları olarak neden bir biriniz için güzel şeyler dilemiyorsunuz?

Neden bir birinizin aleyhindesiniz?

Neden önce komşuma ver (yani önce öbür Alevi Kurumuna ver) sonra bana ver demiyorsunuz?

Neden hep bana hep bana diyorsunuz?

Ben bir bizim Alevi dua ve dileklerine bakıyorum, bir sizin bir biriniz için söylediklerinize bakıyorum.

Sizin büyükleriniz sadece konu komşu için değil, önce kurdun, kuşun, çiçeğin, böceğin hakkını verilmesini, sonra sıranın kendilerine gelmesini isterlerdi.

Sizin büyükleriniz ‘’Elimizde yoktur tart ile terazi, herkes hakkına oldu mu razı?’’ diyerek rızasız lokma almazlardı.

Ne oldu size? Nedir bu kin ve nefret?

Lütfen silkinin ve kendinize gelin. Gittiğiniz yol, yol değil.

Muhabbetlerimle

Bilmeyenler için Not: Alevi inancında semboller vardır. Bu sembollerde Güneş Hz. Muhammed’i, Gün Hz. Ali’yi, Zöhre Yıldızı Hz. Fatma’yı temsil eder. Dolayısı ile insanlar Güneş’in aydınlığını Hz. Muhammed’in nuru ile özdeşleştirmişlerdir.

-Kazim Balaban / Viyana-