Değerli yoldaşlarım;

İnsanlık tarihinde savaşların olmadığı çok uzun bir dönem yaşanmış olup, insanlar hayatta kalabilmek ve nesillerini devam ettirmek için doğanın zorluklarına ve yırtıcı hayvanların saldırılarına karşı ortak bir mücadele vermişlerdir yani doğaya ve yırtıcı hayvanlara karşı birlikte savaşmışlardır. Doğaya ve yırtıcı hayvanlara karşı üstünlük sağlayan insanlar özel mülkiyetin ortaya çıkması, toplumun ezenler ve ezilenler, zenginler ve yoksullar vb sınıflara bölünmesiyle bu defa birbirlerine karşı savaşmaya başlamıştır. İlk çağdan günümüze Sümer Kent Devletleri arasında, Babilliler ile Akadlar arasında, Perslerle Helenler, Yunanlılar ile Romalılar, Bizanslılar ile Selçuklular, Müslümanlar ile Haçlılar, İngilizler ile Fransızlar, Osmanlılar ile Ruslar, Napolyon Savaşları,

1. Emperyalist ve 2. Emperyalist paylaşım savaşları ve SSCB ve Yugoslavya'nın dağılması sonucu Kafkaslar ve Balkanlardaki savaşlar,

ABD'nin Afganistan ve Irak'ı işgali ve günümüzde Ortadoğu' daki savaşlar ister dini mezhepsel ister ulusal ve etnik görünümler altında isterse barış ve demokrasi götürme adına olsun temel nedeni ekonomik olan politik savaşlardır. Yani savaş ve politika birbirine kopmaz bağlarla bağlıdır.

Politika kansız savaş,savaş ise kanlı politikadır.

Diplomasinin sorunları çözemediği noktada çelişkilerin çözümünün en yüksek biçimi olan güç yani savaş devreye girer.

Diplomatlar yerini komutanlara,notalar, bildiriler yerini kurşunlara bombalara bırakır.

BİR SAVAŞIN GERÇEK NİTELİĞİNİ NASIL ANLARIZ?

Bu konuda Lenin 14 Mayıs 1917'de Petrograd Deniz okulunda yapmış olduğu konuşmasında şunları söylüyor:

"Bana öyle geliyor ki, savaş sorununda, çoğu zaman üstünkörü geçilen en önemli şey, asıl sorun, savaşın sınıfsal niteliği sorunudur.

Bu savaş niye çıktı, hangi sınıflar savaşıyorlar, hangi tarihsel ve ekonomik koşullar savaşın çıkmasında etkili oldular?

Sosyalistlerin girişecekleri tartışmalarda asıl sorun budur. Niçin savaşılıyor, savaşı tezgahlayanlar, yönetenler hangi sınıflardır?

Biz Marksistler, her türlü savaşın gözü kapalı karşıtı olanların sınıfına dahil değiliz.

Diyoruz ki; Bizim amacımız, sosyalist bir toplum sistemine ulaşmaktır, bu sistem, insanlığın sınıflara ayrılmasını, insanın insan, ulusun ulus tarafından sömürülmesini yok ederek, eninde sonunda savaş olanığını ve savaş olasılığını da ortadan kaldıracaktır.

Savaştan savaşa fark vardır, savaşı hangi tarihsel koşulların doğurduğunu, hangi sınıfların yönettiğini ve hangi amaçlar için savaşıldığını iyice bilmemiz gerekir.Bunu iyice kavramadıkça savaş konusundaki bütün sözlerimiz tümüyle boş olur ve konuyu aydınlatmaktan çok karıştırır. İste bunun için, sorunun bu yanına enine boyuna değinmek istiyorum."

Lenin konuşmasına şöyle devam ediyor:

"Savaş felsefesi ve savaş tarihi üzerine yazı yazanların en ünlülerinden Clauzewıtz'in, savaş, politikanın başka araçlarla sürdürülmesidir sözünü hep biliyoruz. Bu söz, Napolyon savaşlarından hemen sonra, savaş tarihini inceleyen ve ondan felsefi dersler çıkaran bir yazar tarafından söylenmiştir. Savaş, politikanın başka araçlarla sürdürülmesidir.

Bütün savaşlar, kendilerini doğuran politik sistemlerden ayrılamaz.

Sorun şu ki, eğer biz, bugünkü savaşın neyin üzerinde koptuğunu bilmek istiyorsak, her şeyden önce Avrupa'daki büyük devletlerin politikalarını tümüyle incelemek zorundayız."

SAVAŞA HAYIR!..

Lenin'in bu konuşması devrimcilerin hangi savaşa hayır sorusuna açıklık getirmesi bakımından bugün de geçerliliğini aynen koruyor.

Ezidileri katleden, kadınlarını kızlarını Ortadoğu' da kurulan köle pazarlarında savaş ganimeti olarak satan insanlık düşmanı katiller çetesi DEAŞ'e karşı verilen savaşa mı hayır?

Kobani'yi, Rojava'yı kana bulamak isteyen katiller sürüsüne karşı Rojava halkının ve Enternasyonalist komünistlerin birlikte verdiği savaşa mı hayır?

Savaşı yok etmek, barışı getirmek için işgalci, sömürgeci, yağmacı emperyalist güçlere ve onların yerli işbirlikçilerine karşı verilen savaşa mı hayır?

O halde savaşın sınıfsal nitleliğine bakmamız gerekiyor Barışa son veren, işgalci savaşlar olduğu gibi, savaşa son veren, işgale son veren, barış getiren, devrim yapan, ulusal kurtuluş mücadelesi veren savaşlarda vardır.

Birinciler karşı devrimci, haksız savaşlardır, ikinciler ise devrimci, devrimci ulusal savaşlar olup, haklı savaşlardır.

Devrimciler, sosyalistler, komünistler birinci tür savaşlara karşı çıkarken, onlara karşı mücadele ederken, ikinci tür yani haklı olan savaşları destekler.

RUSYA-UKRAYNA SAVAŞI

Savaş bir sonuçtur.

24 Şubat 2022 günü Rusya'nın Ukrayna'nın Donbass bölgesini işgal etmesiyle başlayan

savaşın tohumları 1991 yılında SSCB'nin dağılması ve NATO'nun Amerikan emperyalizminin bir savaş örgütü haline gelerek Doğu'ya doğru genişleme amacı gütmeye başlamasıyla atılmıştır.

ABD emperyalizmi Rusya'yı kuşatmayı önce 2008 yılında Gürcistan'ı Rusya'ya karşı kışkırtmakla, sonra 2014 yılında Ukrayna'yı aynı şekilde Rusya'ya karşı bir savaş aracı olarak kullanarak denemiş ancak başarılı olamamıştır.

Her iki savaşın kazananı Rusya emperyalizmi, kaybedeni ise Amerikan emperyalizmi ve onun Gürcistan ve Ukrayna'daki işbirlikçileri olmuştur.

Tıpkı 1823 yılında Amerika'nın o dönemki başkanı olan James Monroe'nin soyadıyla anılan "Monreo Doktrini"ne göre Amerika nasıl kendi bölgesine İngiltere ve Avrupalı diğer sömürgeci güçler tarafından yapılan bir müdahaleyi kendi içişlerine bir müdahale ve savaş nedeni olarak tanımlamış ve karşılık vereceğini söylemişse, günümüzde de Rusya, Putin Doktrini'ne göre Amerika başta olmak üzere Avrupalı emperyalist güçlerin kendi bölgesine müdahalesini Rusya'nın içişlerine bir müdahale ve savaş nedeni olarak tanımlıyor.

Putin Doktrinine göre, bugünkü savaşın anlamı şudur:

Emperyalist Rusya kendi bölgemde başka bir emperyalist güç istemem diyor ve Amerika ile sınır komşusu olmak istemediğini Ukrayna'yı bir kere daha işgal ederek açık bir şekilde ortaya koyuyor. Bu savaş dolayısıyla emperyalist güçler arasında bir hegomanya savaşı olup, kazananı yine ABD, Rusya, Avrupa'nın silah şirketleri ve aşağılık çıkarları için savaş çığırtkanlığı yapan bir avuç işbirlikçi Ukraynalı egemenler olacaktır. Kaybeden ise Rusya'nın ve Ukrayna'nın işçileri, emekçileri, yoksulları olacak, savaşın bedelini hem insan kaybı olarak hem de ekonomik olarak onlar ödeyecektir.

Onun için savaşı durduracak olan tek güç Rusya ve Ukrayna 'nın işçi sınıfı, emekçileri, ezilen halklarının haksız savaşa karşı ortak mücadelesi olacaktır. Ayrıca bunlara Amerika ve Avrupa'nın işçi sınıfı, emekçileri ve demokratik kamuoyu da yapacakları savaş karşıtı gösterilerle, ülkelerinin savaş yanlısı hegomanyacı politikalarını protesto ederek destek olmalıdır.

SONUÇ:

"Ya savaş devrime yol açar, ya da devrim savaşı önler."

Emperyalist yağmacı, işgalci karşı devrimci tüm savaşları önlemenin tek yolu savaşı içsavaşa çevirmek ve silahları Rusya'nın ve Ukrayna'nın egemen sınıflarına çevirmektir.

Lenin'in önderliğindeki Bolşevik Partisi bu devrimci Marksist ilkeyi uygulayarak 1917 Ekim Devrimini yapmıştır.

Mao Zedung önderliğindeki ÇKP,1949 Devrimini aynı şekilde bu Marksist- Leninist ilkeyi uygulayarak gerçekleştirmiş ve emperyalist işgalci yağma savaşına son vererek, halklar arasında barışı getirmiştir.

Bugün de yapılması gereken budur. Karşı devrimci savaş ancak devrimci savaşla önlenebilir. Başka türlü barışın gelmesi içi boş bir ütopya olarak kalmaya mahkumdur.

Onun için Marx, " Toplumların yaşamında tüm önemli olaylar son tahlilde silahla çözülür" diyor. Bu sözün doğruluğunu anlamak için sadece Irak'ta, Suriye'de, Libya'da, Afganistan'da olanlara bakmak yeterlidir.

Savaşların olmadığı bir dünya dileğiyle iyi akşamlar değerli yoldaşlarım.