Değerli yoldaşlarım;

Osmanlı döneminden başlayarak Dersim, egemen sınıfların en korktuğu bölge olmuştur. Çünkü Dersim halkı özgürlüğüne çok düşkün olmakla kalmamış aynı zamanda egemen sınıfların vergi adı altında toplamış olduğu iç haraca karşı çıkmış hem de başka ülkelerin yoksul halklarını soymak amacıyla yapmak istedigi savaşlara asker vermeyerek dış haraca da karşı olmuştur. Osmanlı'nın Dersime karşı olan tavrı onun yerine kurulan TC tarafından da aynen devam ettirilmiş, hakim sınıflar tarafından aralarında İsmet İnönü ve Celal Bayar'ın da bulunduğu müfettiş adı ile gönderilen kişilerin tutmuş olduğu raporların hemen hepsi Dersim'i çıban başı olarak göstererek buranın ancak bir askeri operasyonla hizaya geleceğini belirtirken en tehlikeli ve halk üzerinde en etkili kişi olarak da Seyid Rıza'yı göstermişlerdir. Bunun anlamı Dersim'in imhası için önce Seyid Rıza'nın imha edilmesi gerekir. Bunun için Dersime genel müfettiş ( hem vali hem komutan) olarak atanmış aynı zamanda Koçgiri celladı Sakallı

Nurettin'in de damadı olan Abdullah Alpdoğan tarafından görevlendirilen Erzincan valisi tarafından barış görüşmeleri adı altında 5 Eylül 1937 günü Erzincan'a davet edilen Seyid Rıza yolda kalleşçe tuzağa düşürülerek Elazığ'a götürülür. Düzmece bir mahkemenin önceden alınmış bir kararı uygulaması sonucu oğlu Resik Hüseyin ve beş yoldaşıyla birlikte hakkında idam cezası verilen 75 yaşındaki SEYİD RIZA yaşı küçültülerek, oğlu Resik Hüseyin ise yaşı büyütülerek 15 Kasım 1937 günü Elazığ Buğday Meydanında gecenin sessizliğinde idam edilirler.

"Ben sizin hile ve yalanlarınızla baş edemedim, bu bana dert oldu. Siz de bana baş eğdiremediniz bu da size dert oldu" diyerek tarihe not düşen SEYİD RIZA idama nasıl gider?

İdam anını o dönem emniyet müdürü olarak görevli olan, daha sonraları ise uzun süre

Adalet Partisi ve MC hükümetlerinde dısişleri bakanı olarak egemen sınıflara hizmet edecek olan İhsan Sabri Çağlayangil hatıralarında şöyle anlatıyor:

YER: ELAZIĞ BUĞDAY MEYDANI

SAAT: GECE YARISI 12.00

Seyit Rıza'yı aldık.

Otomobilde benimle polis müdürü İbrahim'in arasına oturdu.

Jeep, Jandarma karakolunun yanındaki meydanda durdu.

Seyit Rıza sehpaları görünce durumu anladı.

Asacaksınız dedi ve bana döndü.

Sen Ankara'dan beni asmak için mi geldin?

Bakıştık. İlk kez idam edilecek bir insanla yüz yüze geliyordum. Bana güldü. Savcı namaz kılıp kılmayacağını sordu. İstemedi.

Bu sırada Fındık Hafiz asılıyordu.

Fındık Hafız'ın idamı bitti.

Seyit Rıza'yı meydana çıkardık.

Hava soğuktu ve etrafta kimseler yoktu.

Ama Seyit Rıza, meydan doluymuş gibi sessizliğe ve boşluğa hitap etti.

EVLADI KERBELAYIH. Bİ HATAYIH. AYIPTIR, ZULÜMDÜR, CİNAYETTİR dedi.

Benim tüylerim diken diken oldu. Bu yaşlı adam rap rap yürüdü. Çingeneyi itti. İpi boynuna geçirdi. Sandalyeye ayağı ile tekme vurdu, infazını gerçekleştirdi. İhtiyarın bu cesaretini taktir etmekten kendimi alamadım.Asabım çok bozuldu. Emniyet müdürüne,ben üşüdüm,otele gidiyorum dedim.

Sevgili yoldaşlarım Seyid Rıza ölüme giderken tarihte çok az insana nasip olacak şekilde kendini ölümsüzleştiriyor. Sadece ölümsüzleştirmiyor, kendini asmaya gelen düşmanın saygısını kazanarak da gelecek kuşaklara önemli bir mesaj bırakıyor.

SEYİD RIZA 'dan ve onun ölüme giderken bile savunmuş olduğu değerlerden egemen sınıflar bunun için korkuyor.

SEYİD RIZA bunun için ölümsüzdür ve sonsuza kadar yaşamaya devam edecektir.

Güneşe yürüyüşünün 84.yıldönümünde anısı ve baş eğmez tavrı önünde saygıyla eğiliyorum.

Yıldızlar yoldaşı olsun.

İyi akşamlar selamlar sevgiler değerli yoldaşlarım.