PKK'yı bütün Kürtlerin merkezinde bir olgu olarak görmek ne Kürt tarihiyle ne de Kürt sosyolojisiyle alakalı bir durum.

Tarih ve yakın zamanın hakikatleri Kürtlerin, PKK ile tümüyle organik bir bağının olmadığını ispatlıyor.

PKK'nın genel anlamda Kürtleri temsil etmediği nasıl doğru ise; aynı zamanda PKK'nın evrensel olarak bir ideolojiye sahip olduğunuda söyleyemeyiz.

Şimdiye kadar PKK, kendini tüm insanlıkla eş tutan söylemlerle ifade etsede, güncel pratikler bunun hiçde böyle olmadığını gösteriyor.

PKK ideolojisinin kendinden olmayana tanımayacağı yaşam hakkı Paris'te, PKK sempatizanlarının yaptığı eylemlerle dışa vuruluyor.

PKK eylemcilerinin, Paris'teki isyan gösterilerinde hedef aldıklarına baktığımızda dikkat çekici manzaralar ortaya çıkıyor.

Polis aracına saldırılar.

Sokak ortasında çocukları ürpertircesine yakılan ateşler...

Bunlarla birlikte en çok dikkat çeken, PKK'lıların eylem sırasında yol kenarındaki bir ağacı hedef almaları ve bariyerlere zarar vermeleri.

Neden fide halindeki ağaçlar ve onları koruyan bariyerler hedef alınıyor?

Doğrusu anlam vermek zor.

Bir diğer düşündürten eylem ise, otobüs ve metro duraklarına zarar verilmesi.

PKK sempatizanları gibi düşük gelirli insanların günlük ihtiyacı olan otobüs ve metroya zarar vermek çok manidar.

Tüm bunlar PKK'nın dem vurduğu toplumsallıkla nasıl bağdaşabilir?

Yıllardır PKK ideolojisinin ne kadar bencil tutumlar sergilediğine hemen herkes basın ve medya yoluyla şahit olmuştur.

Kendi varlığına zarar verildiğinde, etrafındakilere; masum ve suçsuz ayrımı yapmadan eylemler düzenleyen PKK ve yandaşları, bu konuda ezber bozmadan yol almaya devam ediyor.

Türkiye'de ve Avrupa'da kendileriyle hiçbir ilintisi olmayan vatandaşların, PKK zulmünden gördüklerini sıralamakla ise bitmez.

PKK'nın kendi muhataplarıyla olan problemleri, günlük hayatını idame ettiren insanların ödeyeceği diyet değildir.

Hiçbir örgüte veya ideolojiye bağlı olmayan insanları hesaba kattığımızda, şiddetin nereden geldiğinin bir önemi kalmıyor.

Bu nedenle sivil hayata müdahele ve toplumsal alanlara zarar vermek hiçbir gerekçenin meşruluğu olmamalı.

ABD ile ve daha birçok emperyalist güçle işbirliği halinde olan PKK'nın, ekolojik yaşamdan söz etmesi ve ekolojiye ait birçok şeye zarar vermesi, tutarlılık açısından nasıl izah edilebilir?

Dün Rusya ile bugün İran ile yarın bir başka çıkar gruplarıyla bağlantılar kuran ve nihai olarak bir hegemonya örgütü olamak için direnen PKK'nın, bugüne kadar dost ilişkileri kurduğu her grubu; ya tasfiye ettiği ya da baskısı altına aldığı tarihsel argümanlarla ortada.

Neyse konumuz PKK'nın varoluş ilişkileri değil.

Ama dünyanın neresinde olursa olsun, günlük yaşama müdahale eden hiçbir şey kabul edilemez.

Zarar verilen sokaklarda, otobüste, metroda; okula giden, işe giden ve bir hastanın hayatını kurtarmak için hastahaneye giden bir sağlık görevlisinin hatırlanması dahi, yaşatılan bu eylemin telafisini mümkün kılamıyor.

Bugün Kürtlerin çoğunluğunun bu konudaki tasarrufunu sorguladığımızda, her Kürdün PKK eylemcileriyle aynı kanaatte olduğunu sanmıyorum.

Neden diye soracak olursanız?

İlk önce vereceğim cevap şudur:

Geçenlerde Parist'te ırkçı bir saldırı sonucu öldürülen PKK yandaşları nasıl ki, PKK'lılar için kabul edilemez bir olay ise, PKK'nın kendi içinde katlettiği binlerce Kürt gencinin ölümüde aynı hissiyatla, Kürtlerin çoğunluğu tarafından kabul edilemeyecek cinayetlerdir.

Nihayetinde Kürdün acısı bir olmalı!

Heybet AKDOĞAN