Birkaç gündür YouTube'de "Delilerin Delisi" adıyla açılmış olan bağlantıdan kendisini izliyorum.

Aklı ve yüreği oldukça dolu bir insan.

Gördükleri ve yaşadıklarını, bilip anlayanlar için önemli bir şahıs.

Artık isyanın eşiğinde biri.

Yüreği dolu ve içi yanıyor.

Özellikle doğulu olan insanların daha kolay empati kurabileceği bir karakter.

Özünden, sözünden, kimliğinden hayatın tüm kirliliğine rağmen hiçbir şey kaybetmemiş bir birey.

Kendisini dinlediğinizde her sözünün arasına bir parantez açarak; "...ben Diyar-ı Bekir'liyim, dürüstüm, sözümün arkasındayım" diyor.

Ve kadim Anadolu insanı olan babasının adıyla kendisini nitelemesi, şu bozuk düzende kendisinin hâlâ kadim insanlığına tutunmuş olduğunu gösteriyor.

Birçoğumuz kendisine suç insanı veya mafya diyebilir.

Böyle diyenlerinde doğru söylediğini kabul edelim.

Peki bir insan neden suça bulaşır?

Ya da bir insan dünyaya mafya olarak mı gözlerini açar?

Bireysel ve toplumsal suçlar nasıl oluşuyor?

Bu konuda devlet ve toplumun rolü nedir?

Bu soruları sorarken bürokratından normal vatandaşına kadar etkilenmeyecek kimsenin olacağını zannetmiyorum.

Herkesin bir başkasına suçu attığı ve her zaman ötekileştirdiği çağımızda ne yazık ki, asıl suçlular yargılanmıyor.

Bu nedenle çoğunluk rahat ve vurdumduymaz.

Bu yüzden Muhammed Yakut anlaşılmak istendikçe anlaşılmıyor; hayret ediyor, feryat ediyor, yeminler ediyor.

Buna rağmen özellikle gazeteciler dahi kayıtsız kalıyor.

Kayıtsız kalmayan gazetecilere ne demeli?

Onlarda iktidara olan öfkelerini Muhammed Yakut üzerinden dolaylandırıyorlar.

Anlayacağınız düşünülmesi, tartışılması ve söyledikleri üzerine yoğunlaşılması gereken Muhammed Yakut, var olan hakikatler karşısında araçsallaştırılıyor.

Geçenlerde Serdar Akinan isimli gazetecinin, Muhammed Yakut'la olan videosunu izledim YouTube'de.

Muhammed Yakut o söyleşide her ne kadar öfkeli olsa da ve birçokları tarafından suçlu bir insan olarak nitelensede; Muhammed Yakut'un o videoda gözlerinden yansıyan saflığa, ışıltıya ve yüzündeki sıcak tebessüme dikkat etmenizi isterim.

Davranışlarındaki mahcup incelik ise bir o kadar yorumlanması gereken bir güzellik.

Benim fark ettiğim iki dikkat çekici farkındalığın, suçlu olarak değerlendirilen hiçbir insanın aslında suçlu olmadığını bana bir kez daha kanıksatmasıydı.

Çünkü her suçun kaynağı, bireyin içinde yaşadığı devletçi ve toplumsal yapıdır.

Muhammed Yakut algılatılan-algılanan suç potansiyeli bir insan olsa dahi, bu gerçeklik Muhammed Yakut için geçerli değildir.

Öyle olmasa her cümlesinden sonra; namus, şeref, dürüstlük gibi kavramları sık sık dile getirir mi?

Buradan aydın, gazeteci, siyasetçi ve entellektüel geçinen insanlara sesleniyorum.

Muhammed Yakut hakkında neden sessiz kalıyorsunuz?

Bu insanın vicdanından ve bilinçaltından dışarı yansıyan; kaybolmuş insanlığın ve toplumsal değerlerin isyanı ve haykırışı, hiç mi dikkatinizi çekmiyor?

Az da olsa sizlere bir şeyler çağrıştırıyor mu?

Bunun yanında hapiste olmamasına ve hükümlü hayatından sonra lüks bir hayat yaşamasına rağmen, Muhammed Yakut'un Bayrampaşa Cezaevi'inde şahit oldukları ve yaşadıkları hakkında bir film çekmek istediğini ısrarla vurgulaması oldukça anlamlı ve düşündürücü değil mi?

Muhammed Yakut iş adamı, mafya, suç örgütü lideri, tahsilatçı gibi sıfatlarla konuşuluyor.

Oysa ben Muhammed Yakut'un kim olduğunu düşündükten sonra bu sıfatların hiçbirini doğru bulmadım.

Muhammed Yakut'u akılla, vicdanla ve sınıflı dünya düzenin hakikatiyle tanımaya çalıştığımızda, Muhammed Yakut’un herkesten bir parça olduğunu doğrulayabiliriz.

Heybet AKDOĞAN