Yazmak için zorlanılan büyük bir afet, asrın faciası: Deprem.

Hayatını kaybeden insanlara Allah'tan gani gani rahmet, yaralılarımıza acil şifalar ve sabır diliyorum.

Merkez üssü K.Maraş olan ilimizde 7,7 ve 7,6 şiddetinde arka arkaya yaşanılan depremle sarsıldı Türkiye.

Türkiye sarsıldı, dünya ise acı çekiyor.

Yerin sadece 7 km altında başladı bu facia.

10 ili ve 13 milyondan fazla insanımızı etkiledi bu deprem.

Gecenin bir vaktinde, kışın ayazında, insanlarımızı deprem oldukça zor koşullarda sarstı; yaraladı ve öldürdü.

Acımız büyük.

Tarifi çok zor.

Hani büyüklerimiz söyler ya: "Ateş düştüğü yeri yakar."

Hakikaten öyle oldu.

Ateşin düştüğü yer yandı ve bu felakete vicdanen duyarlılık gösteren insanlarında yüreği yanıyor.

Binlerce ölü ve yaralılarımız var.

Yıkılan evlerin sayısı da binlerle ifade ediliyor.

Yurt içinden ve yurt dışından tüm insanlık sadece insan olmanın bilinciyle yardım seferberliğine başladılar.

İnsanlar ve devletler bu zor dönemde ırk, din, ideoloji ve bürokratik duruşlarını bir kenara bırakıp, evrensel insani sorumluluğun gereklerini yerine getirmeye çalışıyorlar.

Devlet, ordu, polis, arama-kurtarma ekipleri ve madencilerimiz hepsi yek vücut olmuş, depremin yaralarını sarmaya çalışıyorlar.

K. Maraş depremiyle, zelzeleden ziyade, binaların ölümlere yol açtığına bir kez daha şahit olduk.

Deprem yönetmeliğine göre inşa edilmemiş binalar; malzemesi çalınan yapılar, müteahhitlerin ve inşaat mühendislerinin gözleri doymak bilmeyen kâr hırsları bunca ölümlerin ve yaralanmaların sebebi oldu.

Geride gözü yaşlı insanlarımız kaldı.

Bunlar yetmiyormuş gibi dezenformasyoncular, yağmacılar, hırsızlar ise cabası.

Allah depremzedelerin yardımcısı olsun.

Dedim ya bu konu hakkında yazmak gerçekten zor.

Günlerdir televizyondan izliyorum deprem bölgelerini.

İzlemek de zor, yürek dayanmıyor.

Enkaz altından günler sonra dahi çıkarılan insanlar var.

Bunun yanında enkaz altında hala belki yaşamak için direnen insanlarımız var.

"Beni duyuyor musunuz" sözü en çok aranılan ve duyulmak istenilen ses.

Bu çağrıya kulak verenler canla başla çalışıyor.

Çöken sadece deprem bölgeleri değil, ülke çöktü, dünya çöktü.

Koca şehirler molozlar altında.

Demir yığınlarının ağırlığı altında insanlar yaşamak için direniyor.

Çocuklar ölüyor, çocuklar kurtarılıyor.

Bu yazıya nereden başlasam diye düşünürken, hangi cümleden sonra bitirsem diye de düşündükçe zorlanıyorum.

Tüm canlarımıza rahmet, sabır ve acil şifalar diliyorum.

Heybet AKDOĞAN