İşçi sınıfı mücadelesinin mihenk taşı, onurlu yüreği ve dik duruşuyla 15-16 Haziran 1970 Büyük İşçi Direnişi'nin mimarı Kemal Türkler, yüreklerimizde yanan kor ateş olarak yaşamaya devam ediyor. O ateş sönmedi, sönmeyecek.

DİSK'in üç önemli işkolundan birini temsil eden Devrimci Maden İşçileri Sendikası'nda (Dev. Maden-Sen) sendikacılık yaptığım dönemde sizlerle birlikte mücadele etmekten her zaman onur duydum.

1 Mayıs 1977 hazırlık komitesindeki çalışmalarımız sırasında, Taksim Meydanı'nda toplanan yaklaşık beş yüz bin emekçinin bayram coşkusu içinde alana girişini izlerken yükselen "Üreten biziz, yöneten de biz olacağız" sloganları bugün hâlâ kulaklarımda çınlamaktadır.

Emekçilerin birlik içinde verdiği onurlu mücadele, emperyalistlerin ve ülkemizdeki işbirlikçilerinin en büyük korkusu olmuştur.

Ne yazık ki, o tarihi günde devletin karanlık güçleri; özellikle Taksim Su İdaresi binası ve çevresindeki noktalardan açılan ateşle meydandaki emekçiler arasında büyük bir panik yaratmıştır. İnsanlar birbirini ezerken, kurşunların hedefi olan 37 emekçi arkadaşımız yaşamlarının baharında aramızdan koparıldı. Bu katliamı gerçekleştirenleri unutmadık, unutmayacağız.

Kontrgerilla ve devlet içindeki karanlık odaklar, işçi sınıfına ve devrimcilere adeta şu mesajı vermek istedi: "Birleşir, mücadele eder ve 1 Mayıs'ı böylesine büyük bir coşkuyla kutlarsanız, sonunuz böyle olur."

"Ben devletim; bölerim, parçalarım ve yönetmek için her yolu mubah sayarım." anlayışıyla tarihe kanlı 1 Mayıs olarak geçen 1977 katliamını gerçekleştirenleri unutmadık, unutmayacağız. Acılarımız hâlâ ilk günkü kadar tazedir.

İnsan, kökleri sağlam bir çınar ağacı gibidir. İşçi sınıfı da ancak birlik ve dayanışma içinde büyüyebilir. Emeğin en yüce değer olduğu bilinciyle ekonomik ve sendikal mücadelemizde sınıfsal bütünlüğümüzü sağlamak, biz emekçilerin en önemli görevidir.

1975'li yıllarda yaklaşık 3 milyon emekçi sendikalıydı. Bugün ise bu sayının 1 milyonun altına düştüğünü düşünüyorum. İşyerlerinde sendikal örgütlenmenin zayıflaması nedeniyle iş güvencesinden yoksun çalışma yaygınlaşmış, iş cinayetleri ve iş kazalarında dünyanın en kötü ülkeleri arasında yer alır hâle gelmiş bulunuyoruz.

Kemal Türkler Başkan, seni ve sınıf sendikacılığı anlayışını hazmedemeyen karanlık güçler, bundan 49 yıl önce seni aramızdan kopardı. Ancak büyük yüreğin, sınıfsal mücadeledeki kararlı duruşun bizlere yol göstermeye devam ediyor.

"Emek en yüce değerdir", "Üreten biziz, yöneten de biz olacağız" anlayışı yolumuzu aydınlatırken; "Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz" sloganıyla omuz omuza yürümeye devam edeceğiz.

Kurucusu olduğunuz DİSK, 15-16 Haziran 1970 Büyük İşçi Direnişi ile yalnızca kendi varlığını değil, Türkiye işçi sınıfının örgütlü gücünü de tarihe altın harflerle yazdırmıştır.

Sınıfsal mücadelenizdeki dik duruşunuzla, dönemin iktidarlarının emekçiler aleyhine çıkardığı yasalara karşı örgütlü mücadeleyi büyüttünüz. Bizler de aynı kararlılıkla emeğin ve emekçinin haklarını savunmaya devam edeceğiz.

Yürekli Başkanımız,

Aziz hatıran önünde saygıyla eğiliyoruz.

Yıldızlar yoldaşın olsun.

Toprak ana seni incitmesin.

Onurlu Başkanımız,

Saygı, minnet ve özlemle...

Erdem Günalp