Sevgili dostlar,

 Türkiye'de "erken seçim" tartışması bitti, "hemen seçim" hazırlığı başladı.
     Bunun göstergesi sadece ekonominin giderek topyekün bir çöküşe geçmesi ya da muhalefetin giderek daha yüksek sesle "sandık" istemesi değil; bizzat Erdoğan, dünkü genişletilmiş il başkanları toplantısındaki konuşmasıyla bir seçim hazırlığını haber verdi:
     AKP Başkanı, seçimin zamanında olacağı iddiasını yinelerken, hemen peşinden, örgüte "Yan gelip durmayın, koşun" talimatı verdi. Vatandaşın gönlündeki yerlerini kaybettiklerinin bilinciyle, "84 milyonun her birinin kapısına gideceğiz, elini tutacağız, gönlünü kazanacağız" dedi.
     Oysa vatandaş artık kapısında AKP'lileri görünce sadece kapısını kapatmakla kalmayıp çalmasınlar diye paspasını içeri alacak duruma geldi. Bu siyasi tablodan ve ekonominin gerçeklerinden tamamen kopan Erdoğan, krizi dini ayetlerle ya da kurtuluş savaşı hamasetiyle yönetmeye çalışıyor. Ama söylediği her söz, yangını söndürmek şöyle dursun, benzin döküyor. Vatandaş ne ayet ne savaş dinliyor; elinde kalan son kuruş da erimeden döviz almaya çalışıyor.
     Onu da alamayacak durumda olanlar çoğunlukta tabii... Sonunda dün, Ankara sokaklarından "Hükümet istifa" sloganını duyduk. Oysa bırakalım hükümeti, Maliye Bakanı'nın bile istifasına izin verilmeyen bir dönemdeyiz. Saray'ın Merkez Bankası ise hala kendi politikası ekonomik temellere dayanıyormuş gibi, piyasa tepkisinin ekonomik temellerden yoksun olduğunu iddia ediyor. "Krizi dış güçler tetikliyor" argümanının bir başka versiyonu...
     Krizin asli nedeni olan bu zihniyetin, krizi yönetmesi ya da çözmesi imkânsız olduğuna göre, şimdi beklenen, bu iktisadi krizin bir siyasi krize evrilmesi ve seçimi kaçınılmaz hale getirmesidir.
     Bundan sonra Türkiye'nin önündeki asıl mesele, yaşanan yıkımı devralacak hükümetin bununla nasıl baş edeceği ve Erdoğan'dan başka yönetici tanımadan yetişen bu kuşağın, ömrü boyunca bu bedeli nasıl ödeyeceği meselesidir.
 

Can Dündar