|
Türkiye, son 75 senedir Batı'da neredeyse sadece askerlik ve bekçilik işi düşünce hatırlandı. Savaş sonrası ve soğuk savaş yılları boyunca Sovyetler'e karşı Avrupa'nın en büyük ordusunu besledi. NATO'nun uç sınırını onyıllarca sabırla bekledi, ama iş Avrupa Birliği üyeliğine ya da serbest dolaşım hakkına gelince Batılı kabul edilmedi. Sovyetler çöktükten sonraki rolü de, "mülteci bekçiliği" oldu. Büyük mülteci akınına engel olsun diye para verildi, her tür hukuksuzluğuna göz yumuldu, ama Avrupa ailesinin bir parçası olmasına izin verilmedi.
Almanya'nın yeni koalisyon hükümeti kurulurken Türkiye'deki anti-demokratik gelişmelerden duyulan rahatsızlık özellikle vurgulanmıştı. Erdoğan'ın otoriter yönetimi, Merkel hükümetini de rahatsız ediyordu, ama mülteci akını başlayınca Şansölye, Avrupa'nın tarihsel ilkelerinden vazgeçip Ankara ile yakın ilişki kurmuş, böylece Erdoğan'a en zor döneminde yardım eli sunmuştu.
Bugün yeni Başbakan Scholz Ankara'ya gidiyor. Diplomatlar, bunu "sürpriz bir ziyaret" olarak yorumluyor. Muhtemelen Ukrayna krizi olmasa, bu gezi daha sonra yapılacak, önce Dışişleri Bakanları'nın buluşması beklenecekti. Yine sıkışık bir dönemde Ankara'nın stratejik öneminin, Batı'nın demokratik kaygılarının önüne geçmesi muhtemel... Erdoğan, Putin'le ilişki kurabilen, Ukrayna ve Rus Dışişleri Bakanları'nı biraraya getirebilen lider olarak karşılayacak Scholz'u... Buna karşın Scholz, Merkel'in en büyük korkularından biri olan "Türkiye'nin Rusya'nın kucağına düşmesi" ihtimalini de zihninde götürecek.
Hava sahasını Rusya'ya kapatmayan, yaptırım kararlarına katılmayan Türkiye'nin NATO ittifakı içinde sağlam durması, ortak kararlara katılması talep edilecek büyük olasılıkla... Yani Türkiye, bir kez daha "sınır nöbetine" çağrılacak. Ne son 5-6 yılda inşa edilen korkunç baskı rejimi, ne Erdoğan'ın Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarını hiçe sayması, ne seçim öncesi ülkenin dördüncü büyük partisini kapattırmak üzere olması gündeme gelmeyecek. Erdoğan için şans; Scholz için talihsizlik...
|
