Sevgili dostlar,

 Kemal Kılıçdaroğlu ve Ali Babacan, buluşmadan sonra, ittifakı görüşmediklerini, hatta ittifakın gündemde olmadığını açıkladılar.
      Kılıçdaroğlu geçen ay Ahmet Davutoğlu ile buluştuğunda da ittifak diye bir konunun gündeme gelmediğini söylemişti.
      Oh çok iyi... Ülke yanıyor. Döviz fırlamış gidiyor; fiyatlar da öyle, işsizlik de... Türkiye sahipsiz...
      Her hafta başka bir komşuyla savaşın eşiğine geliyoruz.
          Her sabah bir başka siyasetçinin, gazetecinin, aktivistin evi basılıyor; insanlar her gece, "Yarın sıra bende mi" kaygısıyla uyuyor.
      Her anket çalışması, her kamuoyu araştırması, bu iktidarın hızla oy kaybettiğini ve devrinin sonuna geldiğini gösteriyor.
      Bütün bir ulus, gözünü muhalefete dikmiş, bir araya gelip bu zulme son versinler diye, yapacakları bir açıklamayı bekliyor.
      Onlar mı?
      Belli aralıklarla birbirlerine nezaket ziyareti yapıp "Sakın yanlış anlaşılmasın, ittifak filan yok" diyorlar ısrarla...
      Bu umutsuzluğu yaymak için basın toplantısına ne gerek var ki? Hükümetin artan baskısını, ekonominin nasıl savrulduğunu öğrenmek için Kılıçdaroğlu ve Babacan'ın açıklamalarına ihtiyacımız yok ki? Onu biz de görebiliyoruz; hatta onlardan farklı olarak yaşıyoruz da... Onların bizden farkı, bu tabloyu değiştirebilecek kadrolara, tabana, güce, yetkiye sahip olmaları... Bunu yapmıyorlar. Sadece demokratik bir Türkiye ortak paydası koyup bir arada yürümeleri ve yalnız başına umudunu yitiren kitlelere "Biz buradayız, birlikteyiz. Vatana sahip çıkarız" demeleri gerekirken inatla bunu söylemeyip alay eder gibi, "Vallahi ittifakı görüşmedik" diyorlar.
      Madem bize verecek bir hayırlı haberiniz yok, nezaket ziyaretlerinizi evden eve ya da kapı arkasında yapın. Birlikte gür bir ses çıkarana kadar, bari bu halkın umuduyla oynamayın. Yarın çok geç olursa da, bundan size çıkacak faturayı sakın unutmayın.
      Hadi iyi ziyaretler, hayırlı nezaketler!
 

Can Dündar