Sevgili dostlar,

Bu yıl, meslekte 40. yılımı doldurdum.
      40 yılda gazetecilik, belgeselcilik, yazarlık dışında hiçbir iş yapmadım. Mesleğimizden alın terimizle kazandığımız parayla, eşimin ve benim üzerime kayıtlı bir evimiz, bir de yazlığımız var. Bir de rahmetli babamdan kalan, halen yalnız annemin oturduğu ev...
      Şubat ayındaki duruşmayı apar topar öne alan 14. Ağır Ceza Mahkemesi, dün duruşmaya gelmem için çağrı yapmış; gelmezsem tüm mal varlığımıza tedbir konulacağını ilan etmiş. Mahkemenin 4 dakikada aldığı kararda söz konusu olan, bizim 40 yıllık emeğimiz...
      Halen Gezi Davası'ndan Cumhuriyet'e, MİT TIR'ları davasından Özgür Gündem'e, 17-25 Aralık dosyasından Erdoğan'a hakaret davasına kadar, süren çok sayıda davam var; ancak hakkımda verilmiş hiçbir mahkûmiyet kararı yok.
      Hükümetin illegal operasyonunu, yolsuzluk dosyasını sergilediğim için iki kez işten atıldım, defalarca yargılandım, haksız yere tutuklandım, hapis yattım. Tahliye edildikten sonra bile, defalarca yurtdışına çıkıp döndüm, hakkımda açılan tüm davalarda kendimi savundum. Ancak Adliye önünde uğradığım silahlı saldırıdan sonra tetikçi hemen salınıp kahraman muamelesi görünce hükümetin asıl niyetini anladım.
      AKP, muhaliflerini mümkünse mezarda, olmazsa hapiste çürütmeye kararlı... İkisinde de olmayanlar ya sustu ya da hayatını ortaya koyarak hak mücadelesi veriyor.
      Savcıların talimatla dava açtığı, yargıçların emirle hüküm kestiği bir adalete teslim olmamı istiyorlar; "Yoksa mallarına tedbir koyarız" diyorlar. Bu halkın 100 yıllık birikimine el koyup tüketmiş, ülkenin toprağını ormanını, gölünü geyiğini, Cumhuriyet'in asırlık kurumlarını satmış bir iktidar, bizim evimize göz dikmekten çekinmeyecektir elbette... Ama nihaî hükmü, tarih verecektir.        
      Seyircilerim beni belgesellerimle tanır. 27 Mayıs'ın, 12 Mart'ın, 12 Eylül'ün belgesellerini yaptım. Mutlak gücün mutlaka bozduğunu, sonunda gücü kötüye kullananları vurduğunu, adaletsiz tahtın, sultanlara, cuntacılara, diktatörlere bile kalmadığını tanıklardan dinledim, ekranda sergiledim.
      Dün 17 Eylül'dü... Zulümle yönetmiş, hukuku hiçe sayarak
muhaliflerini ezmiş bir iktidarın hazin sonunu yazan bir tarih yaprağı...
      Bize düşen, ülkemizin bir daha böyle hazin sonlar yaşanmadan, sonu gelmiş bu baskı rejiminden kurtulabilmesi için mücadele etmek, bütün kayıplarımıza rağmen doğru bildiğimizi cesaretle, inançla, inatla söylemeye devam etmektir.
      Son nefesimize kadar...
 

Can Dündar