Sevgili dostlar,

1994'te Erdoğan İstanbul Belediye Başkanı seçildiğinde, "iki İstanbul var" demişti: "Biri Moda'nın Bebek'in, Ataköy'ün istanbul'u... Biri de Bağcılar'ın, Sultanbeyli'nin, gecekondu bölgelerinin istanbul'u... Şimdi bu ikinci İstanbul iktidara geliyor."
     Daha koltuğa oturmadan şehri ikiye bölmüştü. Bu, özünde sınıfsal temelli bir bölünmeydi: Zenginlerin istanbul'u ile yoksulların istanbul'unu ayırıyor, 94 galibiyetini, şehrin çeperinde yaşayanların, merkezdekilere karşı zaferi olarak sunuyordu.
     Ama iktidarda palazlanınca kaçak gecekondusundan lüks sarayına taşındı ve yoksulların parasını zenginlere pazarlayan bir bankere dönüştü. Sınıf atladığını gizlemek için de iktidarını kimlik siyasetine oturttu: Toplumu, dindarlar-laikler diye, Aleviler-Sünniler, Türkler-Kürtler, türbanlılar-açıklar diye, hatta kadınlar-erkekler diye bölmeye başladı. Kendisi nasılsa toplumdaki en geniş çoğunluğa mensuptu: Türk, Sünni ve erkek... Bu çoğunluk, uzun yıllar boyu, derindeki sınıfsal yarılmayı gizleyip onu iktidarda tuttu. "Böl ve yönet" taktiğinin tadını almıştı: Son 10 yılda, kutuplaşmayı düşmanlaştırmaya dönüştürerek, öteki kimliklere karşı cadı avları örgütleyerek seçim üzerine seçim kazandı ve kendi baskı rejimini kurdu.
     Toplumsal dönüşümü en iyi okuyan araştırmacılardan Bekir Ağırdır, Oksijen gazetesindeki son yazısında nihayet bu kimlik siyasetinin sonuna yaklaştığımızı müjdeliyor; kutuplaşma buzunun yoksullaşmanın ateşinde erimeye başladığını teşhis ediyor.
     "Toplumsal fay hatlarında müthiş bir enerji birikmesi var. Yeniden sınıfsal kutuplaşma yükseliyor" diyor. Bunun siyasetteki ilk yansıması, AKP'nin geleneksel oy tabanı olan yoksullar ve eğitim seviyesi düşük kesimlerde kayda değer biçimde gerilemesi...
     Bugüne kadar Erdoğan'ın inançlılar-laikler diye tarif ettiği kutuplaşma tuzağına gönüllü katılan CHP, nihayet son dönem, asıl çelişkinin yoksullar-zenginler arasında yaşandığını fark edip ona göre politika oluşturunca yükselişe geçti. Çünkü yoksulluk, türbanlıları da Kürtleri de laikleri de kuşatan, en geniş ortak paydaya dönüşmüştü.
Şimdi muhalefete düşen, rant partisi haline gelen AKP'den kaçan yoksulları cezbedebilmek için, Erdoğan'ın imha ettiği sosyal politikaları yeniden gündeme sokmak, yaraları sarmayı, dışlananları kucaklamayı, daha çok adalet ve eşitlik için çalışmayı vaat etmektir.
 

Can Dündar