|
Çarşamba gecesi Altındağ'da yaşananlar, 6-7 Eylül potansiyelinin toplumda hala var olduğunu açıkça gösterdi. İşsizlikle yoksulluğun asıl sorumluları belli; onlara yönelemeyen tepki, ırkçılıkla karışıp zayıf durumdaki mültecileri hedef alıyor. Biraz kışkırtma, birkaç yalan haber, polisin de göz yumması ile bir katliamı tetiklemeye yetebiliyor.
Ve işin kötüsü, Afgan göçü daha yeni başladı.
Afganistan'ın en büyük medya grubu MOBY'nin kurucusu ve yöneticisi Saad Mohseni Berlin'deydi. Buluşup Afganistan'daki son durumu konuştuk. Başkent Kabil'in Taliban'ın eline geçmesi, an meselesi... Mohseni, bir felaket senaryosundan söz ediyor:
Kabil düşünce, devlet tamamen çökecek. Taliban'ın iktidardan uzak olduğu 20 yıllık ara dönemdeki tüm kazanımlar yitirilecek. Soykırım, etnik temizlik, açlık tehlikeleri belirecek. Yüzbinlerce mülteci yollara düşecek. Yönetimi devralacak Taliban'ın askeri kanadının ülkeyi yönetememesi, örgüt içinde grupların doğması, zayıf Afgan direnişinin toparlanması belki mümkün, ama zaman alacak.
Mohseni, Afganistan'da Türkiye ve Erdoğan'a sempati duyulduğunu, Avrupa'ya geçişi engellenen Afganlılar için İstanbul'un cazip bir adres olduğunu belirtiyor. Erdoğan'ın, inancıyla ters düşmediği Taliban'la görüşebileceğini açıklamasının ve Ankara'nın Kabil Havaalanı'nın güvenliğine talip olmasının, AKP'nin pan-İslamist hedeflerine ve bölgede rol oynama hevesine uygun olduğunu düşünüyor. Türkiye'nin mülteci akınına gözyummasını ise birkaç nedenle açıklıyor: Ne kadar çok mülteci gelirse, Erdoğan'ın Batı karşısında eli o kadar güçleniyor. Onları ülkede tutması karşılığında para alabiliyor, taviz koparabiliyor. Ayrıca uzun dönemde kendisine oy verecek bir seçmen tabanı yaratıyor.
Ya yükselen ırkçılık? Irkçılığın hedef aldığı korumasız mülteciler? Türkiye'nin daha da bozulan sosyal kimyası ve boğazlaşma tehlikesi? Bu da hükümete ülkeyi olağanüstü hal altında yönetmek ve seçime sıkıyönetim koşullarında gitmek için elverişli bir bahane veriyor.
Birkaç hafta içinde şeriatın eline düşmesi beklenen bir başkentten gelen bir meslektaşı dinlemek, bir korku filmi izlemek gibiydi. Dileyelim de Altındağ'ın linç gecesi, hazırlanan kirli oyunun bir provası olmasın.
|
