|
Meslek hayatımın önemli bölümü duruşma izlemekle geçti. Sonra da kendi duruşmalarıma katılmaya başladım.
İlk izlediklerim, 1980 darbesinden sonra Mamak Askeri Cezaevi içinde kurulan mahkeme salonundaki MHP ve MSP davalardır.
90'larda Olağanüstü Hal rejimindeki davaları da hem gazeteci olarak izlemişliğim, hem sanık kürsüsünden gözlemişliğim var.
Sonra 2000'lerde Cemaat yargısı geldi. Orada da Erdoğan'ın tetikçiliğini yapan hâkimlerin, savcıların hukuk tanımazlığına, ceberrutluğuna, küstahlığına bizzat tanıklık ettim.
Sincan'da başlayan Kobane yargılamaları, son 40 yılda bir arpa boyu yol gidemediğimizi bir kez daha gösterdi bana...
Aynı 80'lerin Mamak'ındaki askeri yığınaklar...
Aynı 90'ların OHAL'indeki hukuk tanımazlıklar...
Aynı 2000'lerin Cemaat yargısındaki küstah hâkim ve savcılar...
Kapıya polis yığmalar, medyayı içeri sokmamalar, açıklama yapanların sesini kısmalar, savunma hakkını kısıtlamalar, sanıklara düşman hukuku uygulamalar... göstermelik yargılamalar... peşinen verilmiş kararlar... Amacı, yargılamak değil cezalandırmak olan bir hukuk tiyatrosu...
Belki bu dönemin bir farkı, İçişleri Bakanı'nın, darbe devrinde bile rastlanmadık şekilde duruşma öncesi yargıçlara işaret verme cüreti...
Sonra da Avrupa Parlamentosu, hukukun siyasallaştığını, yargı bağımsızlığının ortadan kalktığını söyleyince protesto ediyorlar.
Bugünden tarihin yargılamalarına bakmanın avantajı şu:
İktidarın kurşun askerliğine soyunan o savcıların, yargıçların, bakanların, sonradan nasıl sanık haline geldiğini, sanık koltuklarında oturanların ise itibarlarının nasıl iade edildiğini görüyorsunuz.
HDP davasında da aynen öyle olacak.
Bugünün egemenleri ve onların kurşun askerleri, gün gelip de bugün yargıladıklarıyla yer değiştirdiklerinde, bu nobranlıklarından eser kalmayacak. Dilerim o günü de görüp anlatmak kısmet olur.
|
