|
Öyle bir noktaya geldik ki, ne Avrupa Erdoğan'ın reform vaadini ciddiye alıyor, ne Erdoğan, Avrupa'nın yaptırım tehdidini...
Geçen 20 yılda ikisi de birbirini iyice tanıdı.
Avrupa, Erdoğan'ın sadece işine geldiğinde ve Batı'yı oyalamak için reformdan, demokrasiden, Avrupalı olmaktan söz ettiğini, aslında bütün derdinin, Batı sermayesini kaçırmadan kendi baskı rejimini sürdürmek olduğunu anladı.
Erdoğan da Türkiye'ye sürekli reform, demokrasi, AB perspektifi tavsiye eden Batı'nın asıl derdinin, kârlı bir pazarı kaybetmemek, mülteci anlaşmasını sürdürmek, Ankara'yı hepten Putin'in kucağına itmeden silah satmaya devam etmek olduğunu anladı.
Ne Avrupa Erdoğan'dan vazgeçebiliyor, ne Erdoğan Avrupa'dan... O yüzden yıllardır gayet sıkıcı bir oyun sergiliyorlar.
Erdoğan sıkıştıkça Moskova'ya göz kırpıp, "Eyyy" diye Batı'ya gürleyerek "Üstüme gelmeyin" mesajı veriyor.
Avrupa çaresiz kaldıkça, "Tamam sensiz yapamıyoruz, ama bari sen de elimizi rahatlatacak bir şeyler yap" diye sızlanıyor.
Biz de her seferinde "Öyle mi olacak, böyle mi" diye tartışıp duruyoruz.
Bugün Brüksel'de toplanacak Avrupa Birliği liderleri, belli ki bu oyunu sürdürecek. Türkiye'deki baskı rejiminden, Ankara'nın saldırgan dış politikasından duydukları rahatsızlığı belirtip Erdoğan'ı çok kızdırmadan ellerindeki sınırlı kozları nasıl oynayabileceklerini tartışacaklar. Erdoğan ise can yakıcı bir karar çıkmayacağından öyle emin ki, "Yaptırımlar bizi ırgalamaz" deyip kesip attı bile çoktan...
İç dinamikten umudu kesip bu baskı rejiminin dış dinamikle zayıflayacağını hala düşünen varsa, onlara Batı sermayesinin ve NATO iradesinin, demokrasiden önce ticari ve askeri çıkarını kolladığını bir kez daha hatırlatalım. Mültecileri yollama şantajını sürdüren, habire Putin kartını gösteren ve sermayeyi tamamen kontrol eden Erdoğan, alternatifi olgunlaşmadıkça hala Batı için vazgeçilmez konumda...
Açıklanacak sınırlı yaptırımlar, canını yakmayacak uyarılardır. Erdoğan'ın asıl ırgalayacağı şey, Batı sermayesinin hukuksuzluğu görüp kaçmasıdır ki, Volkswagen örneğinde bunun başladığını gördük.
|
