VARDAN GELİP VARLIĞA DÖNEN. DEVRİ-DAİM YOLUNDAYIZ.

Ateştik soğuduk taş olduk, Taştan toprak olduk. Toprakta Can bulduk, bitki olduk, Çiçek olduk, ot olduk. Tek hücreli Can olduk, çok hücreye dönüştük, hayvan olduk. Evrildik, değişim, dönüşümle  İnsan olduk. Vardan var olduk. Varlıkta çürüdük, eridik başka dondan yeniden var olduk.  Canımızı teslim etmeye hazırız.                                                                

Gerçeğin yolunda, kötüye dönüşüm olmaz. Hakk yolunu bilen eksiklik yapmaz, yapamaz. Canımızı insan olarak verip, ışıktan bir nesne olarak görüneceğiz. Ne olursak olalım, değişim, dönüşümle, evrilerek, yolumuza devam edeceğiz. Yani Yolun sonu yok, sonsuzluğun, hiçliğinde devam edeceğiz.  Dün bir başka donda vardık, bugün İnsan olarak varız, yarın yine bir başka donda var olacağız.                                                                          

Formlarımız, bünyemiz başka, başka olsada, genlerimiz kökenimiz hep ayni. Çünkü biz önsüz-sonsuz olan, vardan geliyoruz.                                 

Her seferde farklı bir halde don değiştirip geliriz. Evrende madde içinde var olan sevgiyi, duyguları deneyerek öğrenmek gayretindeyiz. Hedefimiz Hakk yolu süreğinde geçip, Kâmil insan olmaktır.                                                                 

Kemalete ulaşmak, yaşam içinde aldığımız derslerle verdiğimiz imtahanlarla belli olur. Amma her seferinde hangi donda gelirsek gelelim öğrenmeye, öğretmeye gelişmeye geliriz.  Hak enerjisinin, zekâsının ortak bir varlığıyız. Evrenin bir minyatürüyüz. Biz cümlenin içinde düşünen, varlığın içinde güzeliğin değerini farkedebilenler olarak. Cümleninde bir parçasıyız.  Kâinattan yansıyan birer zerreyiz.

Toprakta çürüyenin sırrındayız.                                                                      

Suya değen güneşin nurundayız..                                                                            

Eli Masor güllerin bağındayız.                                                                                

Alev noktasından vardan geliriz.  Ali Koçak  

İNSANLARIN KAÇ KIRKI VAR.  BUNLARI NE ZAMAN NASIL ANLARIZ.

Kırk=Çıle.: ÇILE Kurd ( Kurmanci, Kurmanciki ve diğer Ari dillerinde) dilinde Sevgi içinde ızdırap çekmek ve kendini dünyanin zevek ve sefalarından arındırmaktır. Bu arındırmada bedensel ve zihinsel bilgilerin içinde geleşirek değişim dönüşüm göstererek kendini bulmak var etmektir. 

İlk Kırkta var olmak  İnsanın kendi elinde olmadığı gibi görünüyor, fakat insanın gelişmesi daima kendi bünyesine ve durduğu yere bağlı olarak değişiklik göstermektedir.                                                                                    

Diğer Kırklar Hayatın ve Devriyenin Demine bağlı olarak değişir.          

Bu anlamda bir İnsanın Üç Kırk olduğunu Atalarımız anlata gelmiştir.

1. Kırk .; Bu birinci Çıledir.;                                                                            

Ceni Anna karında döllenmesi 6 gün sonra başlar ve ortalama                     

12 günde tamamlanır, bir damla kan olurken, Tıbben 42 ile 48 gün arasında, ilk kırkını doldurmuş olur.. Anne karnında bebeğin gelişimi üç aylık dönemler halinde incelenir.                               

Gebeliğin başlangıcı, son adet tarihinin ilk günü olarak kabul edilir. Bu hesaplamaya göre gebelik 40 hafta ( 40 x 7= 280 Gün)=(9 ay 10 gün= 280 Gün) sürer . Ve doğum gerçekleşir.

Bir derviş adayı Dergaha gider ve dergahta 7 yıl hizmet etmesi gerekirki olgunlaşıp bir derviş, bir yol rehberi olabilsin. Bu öyle gidip kapı süpürmek servis yapmak değil. Her sene 40 gün çile çeker ve bu zaman icinde birinci yılında, Dergahın Rehberinden, Öğretmeninde , Pirinde  gönül evine bir damla Can, sevgi almışsa derviş olmak için ilk çılesini geçerek yoluna devam eder. Bunu tam 7 yıl yapar, yani yedi sefer çıle çeker buda 7 x 40= 280 Gün eder. Ve dergahın Piri Dervişe icazet verir yol gösterir onu dergahın dışına yolu anlatması için bir bölgeye gönderir. Ya da git kendi yerini kendin bul der ve yol gösterir.   Böylece yeni bir doğum olarak yolda  ikinci doğum gerçekleşmiş olur.  Yolda doğmak budur. Pir Hünkar Hace Bektaş Veli derki bana bel evladı değil, yol evladı gerek, dediği evlat yedi yılda 280 gün çıle çekerek pişen yol ehline demiştir. Ve 8. Kırkını dergahın dışında ve alışılagelmişler olmadan çılesini çeker.                                                                 

Fakat Yolda bir ilk doğum var, o doğum olmadan bu ikinci doğum olmaz. Buda kısaca Musahiplik-Erkanında, ikrar bağlarken Canını Pire teslim edip Mansur Darına cansız durmak ve ikrar bağlandıktan sonra pirin elinde yeniden can bulmasıdır. Buda ''ölmeden önce ölmek'' tir. Bu ister Ocak evladı olsun, ister Dergah Pirinin evladı olsun, bu yoldan geçmeden Yol-Ehli olamaz. Yol ehli Bilge olursa kim olursa olsun o Pirde olur Murşidde olur.

Burda şuna vurgu yapmak istedik. Hakk Yolu Alevilik Doğanın ve Bilimin kabul ettiği gibi gelişir ve her zaman bir bebek gibi, bir derviş gibi olarak doğar.

       Gelelim Bebeğimize birinci Kırkı bir damla kan olmaktı ve bu Ana-Karnında gerçekleşti ve 280 Gün Çıle çekerek olgunlaşıp geliştikten sonra doğdu. Bu doğum biyolojik bir  doğumdur.                                                                                 

Bebek sadece Anasının kokusuna, sütüne ve diline uygun gelişir. Bu arada bebek Anasına Kan, Süt ve Dille bağlıdır buna biz Biyolojik / Doğal İkrar deriz. İşte  bunun için.; İlk ikrar herzaman her yerde ANA'ya verilir. Bunlar Kan ikrarı, Süt ikrarı ve Dil İkrarı dır.  Biz henüz yola ikrar vermemişiz fakat bir yol anası olan anamıza ikrar vermiş oluyoruz. Bu dünyanın her yerinde, dünyaya gelen ve bu belirtileri taşıyan her canlının  verdiği ikrarlardır.                                                                            

       2. Kırk;  Bu aynı zamanda 8. Çıledir. Bu çıle dışarda ulaştığı ilk çıledir. 40. gün Bebek yeni bir alemde olduğunu fark eder, bu farklılık Ailesi tarafında kutlanır, Lokma yapılır akrabalar, komşular gelir Bebeğin Kırkı çıkarılır ve bebek dışarıya çıkmaya hak kazanmış olur.

Ailesi, yakınları ile Cem olurlar. Bilen biri hem Çocuğa 40 gulbangı, hemde Lokma gulbangı verir. Ve Bebek büyümeye başlar.

Üçüncü kırka giderken.: Burda şu deyimi söylemek tamda yerinde olur. Alınan ilk efesle verilen son soluk arasında bir hayat vardı. O Hayatta tüm gıdalarımızı torekta rızalıkla aldıkç Ve o sonaerdei. Çünkü Can bedeni terk etti ve beden cansız olarak orda duruyor.  Can bedeni ne zaman terk etti tarih belli ve Toprağa sırlandıktan sonraki 40 gün bir çıle demidir. Beden rahatlar ve demlenir.                                                                    

 3. Kırk / Çıle,; Beden Demini aldı, Toprak'la ikrarı başlar. Bu ne demek ?.:                                                                                                  

 Hanı ilk aldığımız nefesle verdiğimiz son soluk arasında büyüyüp gelişmek için belirli gıdalar aldık.                                      

 Anamızın Sütü,; Anamızda Hava, Isı, Su ve Topraktan gıda aldı ve bize sütünü verdi.                                                                        

Toprağa bedeni sırladık, Beden 40 gün demlendi.                             

 Fakat o beden büyüp gelişmesini Topraktan  rızalıkla aldığı besinlerle oldu. İşte o beden Toprağa sırlandığı ve Demine erdiği 40. Gün Topraktan rızalıkla aldıklarını, rızalıkla geri vermesinin başlangıç günü olarak kabul edilmiş ve  doğal bir ikrar bağlanmıştır.

Kırkıncı  gün Hakka yürüyen ve toprağa sırlanan canın geride kalan yakınlarıda Topraktaki Rızalığın başlandığı gün, Akrabalar ve Komşular bir araya gelerek Cem olurlar ve bu Cemde Rızalık alınıp verilir ve Hakka varan canın varsa musahibi ile birlikte eşiti ve çocukları dar olurlar ve dardan indirilerek didar edilirler. Musahibi yoksa aile didar edilir. Burda gerçek bir ikrar Cemi yürütülür ve hakka varan Canın çocukları, eşiti mağdur olmamaları için Musahiblerle birlikte Cemerenleri / Ceme katılan canlar burda söz vererek o ailenin sorumluluğunu üstlenirler.

Bazı canlar hatta bunu içinde yol ehliyim diyenlerde var, diyorlarki bu Kırkı kaldıralım. Bende diyorumki hayır olmaz o ailenin sorumluluğunu kim üstlenecek. ? İşid ve benzeri örgütlere katılan Alevi çocukların çoğu ya öksüz, yada yetimler. Çünkü onların sorumluluğunu üstlenen olmamış.      Yani biz yolumuzun edeb erkenını hiçe saymışız ve çocuklarımızı başkalarına yem etmişiz ve etmeye devam ediyoruz.

Sevgili Canlar Yolumuza, Erkanımıza, EDEB'îmize, Çocuklarımıza Geleceğimize sahip çıkalım.                                     

Yolun Hizmet alanlarını işgal eden  Mollalara, Yolumuzu rant kapısı yapanlara bırakmayalım. Gerçekten Hak hizmeti sunanlar gelsinler. Bunu için Sevgili Canlar geldiğiniz yola, İkrar verdiğiniz Pire ve kendinize sahip çıkın. Darınız Didar ola. Xızır yoldaşınız, yareniniz ola.   Aşk ile                                                                              

7 / 12 Nisan 2022 Berlin Eli MaSor Ali Koçak