Alevi Toplumunun içinde bulunduğu hengame elbette ki geçicidir.!

Kalıcı olan nedir ? Gerçeklerdir..!

Gerçekler nelerdir ?

Doğa, tabiat, Yer, Gök , Güneş, Ay ve biz Alevilerin bu Gerçeklere vermiş olduğumuz İKRAR dır.!

Tarihte nice Padişahlar, Sultanlar Köşklerinde, Saray'larında ve Kale'lerinde oturarak yıllarca halklara zulüm ve hükm etmişlerdir.!

21.yy da gördügümüz gibi hepsi birer yıkık Duvar ve Kale, yada geçmişi anmak adına birer müze olarak tarihe geçmişlerdir.!

Tarihimiz de Hızır Paşa gibi Pir'lerini astıran Talip'ler de olmuştur.!

Alişer ve Karısı Zarife Xatun'un kafasını kesen İkrarı ( Musayıbı) Rayber de olmuştur.

Peki tarih bunları af etmişmidir ?

HAYIR.!

Asla, ne bugünü nede yarını af etmeyecektir...!

Kiliselerin, Zinagokların kapattıkları 21.yy da bir çeşit moda haline gelen, dalga dalga büyüyen, çeşitli sebeplerden dolayı şehirlere ve sınır ötesine yayılmış bir Alevi Toplumunu bir arada tutmak, İnancını, Kültürlerini ve Dillerini yaşatmak için sadece büyük Metropollerde değil, küçük köylerde bile heyecanla,Toplumun rızalığı doğrultusunda, yüreklerinden kopan Lokmalarıyla Cemevi adı ( bütün bunları yaşamak için yer,zaman, mekan gereksizdir alevilikte) altında koca koca, kat kat binalar inşa edildi ve Ne yazık ki Alevi Yol ve Erkan'ında olmayan, egemen sistemlerin de istediği gibi içine Semavi dinlerden takkiye edilen Dini Merasim, Bayram ve Ritüellerden ziyade Cemevleri içerisinde "Kurul,, adı altında bölümler yapıldı, bu anlamda bile şu ve bu diye birbirinden ayrışan bölünmeler başlatılmış oldu. ( Yol Dilinde CAN var iken Kadın, Erkek, Genç şu Kurul bu Kurul olarak ayrıştırıldı ).

Toplum arasında itibarı ve bilgisi sıfır seviye de olan, ne olduğu belli olmayan bazı Pirsiz ve Müşküller yine egemen Yönetimlerin verdikleri isim ve güç altında görev aldı ve Mekânlarımız bir anda Devlet Güvenlik Mahkemelerine ( DGM ) dönmüş oldu..!

Toplumun ve Taliplerin rızalığı ile Ana /Pir ve Mürşit mertebesine oturtulan insan-ı Kamil, gerçek YOL'u sürenler saf dışı bırakıldı, o kendi halinde ruhen arınmış olan, toplumun birliğini, dirliğini, düzenini sağlıyan ve Yol değerleri için canını ortaya koyan Eren ve Ermişlerden eser bile kalmadı.

Alevi Toplumunun Yol ve Erkan'ında olduğu gibi toplum arasında olası problemler yaşandığında mevcut konu Raybere intikal eder, Rayber Pire, Pir Mürşid, Mürşit Talibe..!

Sonrası, Cem Bağlanır ve böylelikle iki taraf Pirleri huzurunda DAR'a çekilir.!

Halk mahkemesi olan Cemlerimizde DARa kalkarak sorunları çözmek yerine, YOL ilkelerinde olmazsa olmazlardan olan "DAR,, kavramı kaldırılır, yerine Genel Kongre Seçimlerinde ahbap çavuş ilişkileri ile seçilen üç (3) kişiden oluşan bir gurup ONUR/DİSİPLİN Kurulu adı altında ( YOL da Onurlu Onursuz diye bir kavram yoktur ) yer almış olur..!

Böylelikle sıradan insanlar ile bir Mahkeme heyeti kurulur ve Taliplerden herkes herkesi şikayet etme yarışında bulunarak kıyasıya bir çalışma ve ifade alma/verme eylemi başlatılmış olur.!

Sonuç...Bu anlamda Avusturya da ki" Sankt Pölten Cemevi,, çok iyi bir örnek teşkil etmek üzere" Mevcut Yönetimler tarafından Topluma/üyelere karşı uygulanan dayatmacı, yasakcı, baskıcı ve sömürgeci duruşları ile "Ya benim gibi düşüneceksin, yada bu Mekanı terk edeceksin,, mantığı öne sürülmüş olur.!

Sözde YOLa hizmet eden kişilerin, kendilerini ıspatlamaları, egolarını tatmin etmeleri, asimilasyona hizmet etmeyi, kişisel çıkar ve menfaatleri temel bir ilke haline getirilmiştir..!

Yıllarca Cemevlerinde Yönetimlere seçilen aynı kişiler tarafından dışlanmış ve ötekileştirilmiş Cemevlerinin diğer üyelerinin üyelikleri çeşitli bahaneler ön görüldükten sonra üyelikleri ya dondurulur yada düşürülür ve tıpkı Pölten Cemevinin iflasa gittiği ve açık arttırma ile satışa sunulduğu gibi, tarihi ve ibretlik bir olaya damgasını vuracaktır..!

Yine başa döneceğim....

Gün gelecek Dersim Coğrafyasında olan bitenler başta olmak üzere dünyanın heryerinde Yönetimler, Cemevleri Dergahlar boşalacak, Tahtlar, Taclar, Ünvanlar yıkılacak, bütün bu oyunları Alevi Toplumuna oynayan zihniyet yok olacak ve geriye yine Gerçekler Kalacak.!

Gerçeğe Hü.