İslam’ın beş, imanın altı şartı vardır. Bu altı şartların beşincisi ahirete iman. İslam’ın kelime anlamı  “teslim olmak”; imanın kelime anlamı ise, bir şeyin doğruluğuna sorgulamadan “inanmak” demektir.

Sorgulayıp da kabul etsek olmaz mı? Hayır, olmaz!

“Ey iman edenler! Açıklandığında hoşunuza gitmeyecek şeylerden soru sormayın.” (Maide Suresi, Ayet: 101)

“Sizden öncekiler, çok soru sormaları ve peygamberlerinin açıklamaları üzerinde çokça ihtilafa düştükleri için helak oldular.” (Muhammed)

Şimdi dilerseniz geleneksel İslam’ın ahiret inancını şöyle bir hatırlayalım, lütfen soru sormadan dinleyin...

İmtihan dünyası olan bu dünyada yaptığımız bütün ameller (işler), sağımızda ve solumuzda sürekli hazır bekleyen “kirâmen katibin” melekleri tarafından düzenli olarak “amel defteri”ne kaydedilir. 

Ecelimiz gelip de öldüğümüzde bizi kabir (mezar) de ilk önce “münker ve nekir” melekleri sorgular. Bu sorgu esnasında imamın, meftaya “telkin” denen bir tür kopya vermesi; hatta peşinden gelen “devir ve ıskat” gibi komik uygulamalar var ki evlere şenlik. Onlara girmeyeceğiz. Bu sorgu neticesinde suçlu bulunursak bize, kıyamete kadar “kabir azabı” çekeceğimiz bir “cehennem çukuru” tahsis edilir. Bu işlem modern mahkemelerdeki zanlıların mahkûmiyet öncesi tutukluluk hallerine çok benziyor, ama bir farkla, modern mahkemelerde işkence yapılmıyor…

“Onlar sabah akşam o ateşe sokulurlar.” (Mümin suresi, Ayet: 46)

Cennetliklerin ise “sübyan” larına ve “şaraptan akan ırmak” larına kavuşmak için kabirde “cennet bahçesi” denilen ve her türlü konforun düşünüldüğü yerde kıyametin dolmasını beklemeleri gerekiyor.

Tabi bu durumda kıyamete yakın zamanda ölen cehennemliklerin daha karlı olduğunu söylemek gerek.

Derken “İsrafil” adlı meleğin “sur” düdüğünü üflemesiyle kıyamet kopar. “Hadi canım, ne kıyameti!” dediğinizi duyar gibiyim. Dünyamız, meteor taşlarından ve nükleer felaketlerden paçayı sıyırsa bile beş milyar yıl sonra güneşin yakıtı bitip söneceği için, kesinlikle kıyamet kopacak.

Büyük kıyamet neden bu kadar önemsenir anlamış değilim. Bence “küçük kıyamet” denen insanın kendi ölümü daha önemli. Ben öldükten sonra kıyamet kopsa ne yazar kopmasa ne yazar.

Evet, kıyamette kalmıştık. Herkes çıplak olarak “mahşer” denilen yerde toplanır.

“Mizan” terazisinde sırası gelen kişilerin günahları ve sevapları tartılır.

Bu tartma işlemini müteakiben cehennemliklere amel defterleri bir işaret olarak sol elinden, cennetliklere ise sağ elinden verilir.

Amel defteri denen şey, içerisindeki delil klasörlerinde video görüntülerimiz gibi her türden delillerin yer aldığı bir tür suç dosyası aslında.

Maceranın bundan sonrası, ergenlik dönemindeki video görüntülerimiz kadar olmasa da, ilginç…

Sırada sırat köprüsü var. “Kıldan ince kılıçtan keskin” olarak tabir edilen köprünün bilindiği üzere altında cehennem, karşısında ise cennet var. Cennetlikler, ip cambazlarının bile geçmekte zorlanacağı bu köprüden bir torpilini bulup geçecekler. “Orda da torpil olur mu?” demeyin, var!

“Veren el, alan elden üstündür.” (Muhammed)

Torpilli Müslümanların kimisi Muhammed’in, kimisi mensubu olduğu tarikat şeyhinin eteğine yapışıp sırat köprüsünden karşıya geçecek. İnanmayanlar için önerimiz, Sahaflar Çarşısı’ndan dini menkıbeler içeren birkaç kitap alıp okumaları.

Tabi ki çoğunluğunu toplumun alt tabakasından olanlarla kadınların oluşturduğu cehennemlikler için “imtihan” filmi devam ediyor.

Son rolleri, final sahnesinde Tanrı’nın kendilerine kurduğu mizansen/tuzak gereği sırat köprüsünden umutsuzca geçmeye çabalarken aşağıya düşmek.

Bu sahne de tamamlandıktan sonra hikâyenin kalan kısmını benden değil cehennem zebanilerinden dinlersiniz(!)

“Cehennemde kâfirlere irinli su içirilecektir.” (İbrahim suresi, Ayet: 16)

“Biz, zalimlere öyle bir cehennem hazırladık ki, onun duvarları kendilerini çepe çevre kuşatmıştır. (Susuzluktan) imdat diyecek olsalar imdatlarına, erimiş maden gibi yüzleri haşlayan bir su ile cevap verilir.” (Kehf Suresi, Ayet: 29)

“Oraya(cehenneme)  atıldıklarında, onun kaynarken çıkardığı uğultuyu işitirler.” (Mülk suresi, Ayet: 7)

“Neredeyse cehennem öfkesinden çatlayacak!” (Mülk Suresi, Ayet: 8)

“(Cehennem) insanın derisini kavurur.” (Müddesir Suresi, Ayet: 29)

“(Cehennemde) şüphesiz zakum ağacı, günahkârların yemeğidir. O, karınlarda maden eriği gibi, suyun kaynaması gibi kaynar.” (Duhan Suresi, Ayet: 43-46)

Bir korku filminin setini andıran cehennem tasviri yapan daha pek çok ayet var, amacımız burada hepsini sıralamak değil, genel bir çerçeve çizmek. Ancak bir ayet var ki, insanın kanını donduran cinsten…

“Onlara (kâfirlere): “İçinde ebedi kalacağınız cehennemin kapılarından girin!” denir.” (Zümer Suresi, Ayet: 72)

Tam bir dehşet senaryosu! Tanrı, bir ayetinde “çok cahil” diye tanımladığı insanı öfke ve kin kusarak cehennemine atacak ve sonra da sonsuza kadar orda tutacak… Neye karşılık? Altmış-yetmiş yıllık ömrü hayatında işlediği dünyevi suçlarına karşılık…

Vahiy denen şeylerin kimin sözleri olduğuna artık siz karar verin. Bu ayet suç ve ceza ilişkisini alt-üst eden bir ayet: Hukukun temel kuralı, verilen cezanın suçun ağırlığıyla orantılı olmasıdır. 

“Biz emaneti (kulluk), göklere, yere ve dağlara teklif ettik de onlar bunu yüklenmekten çekindiler, (sorumluluğundan) korktular. Onu insan yüklendi. Doğrusu o çok zalim, çok cahildir.” (Ahzab Suresi, Ayet: 72)

Ya bir de torpilini bulup cennete kapağı attıysanız… Gelsin şaraplar…

“Onlara (cennetliklere)  pınardan (doldurulmuş) şarap kadehleri dolaştırılır.” (Saffat Suresi, Ayet: 45)      

Kadınlar…

“(Cennetliklerin) yanlarında güzel bakışlarını yalnız onlara tahsis etmiş, iri gözlü eşler vardır. Onlar, gün yüzü görmemiş yumurta gibi bembeyazdır.” (Saffat Suresi, Ayet: 48-49)

Köşkler…

“İman edip de, iyi işler yapanlara gelince, onlar için yaptıklarına karşılık olarak varıp kalacakları köşkler vardır.” (Secde Suresi, Ayet: 19)

Doğal manzara…

“İşte onlara, altından ırmaklar akan cennetler vardır.” (Kehf Suresi, Ayet: 31)

Ve tabiki, kadınlar unutulmaz…

“Orada (cennette) altın bilezikler ve incilerle süslenirler. Oradaki giyecekleri elbiseler de ipektir.” (Fatır Suresi, Ayet: 33)

Kurandaki cennet tasvirlerine dikkat ettiyseniz, çöldeki bir bedevinin arzularını ve fantezilerini çağrıştırdığını ilk bakışta fark edersiniz, bu da sanırım ilginç bir detay olsa gerek.

Cennet tasvirlerindeki bu tuhaflığı ilk fark eden fani biz değiliz…

Osman Akyol