Muaviye Ali ile savaşarak İslam egemenliğinin başına geçecektir. İlahi intikam hırsıyla Muhammed'in torunu, Ali'nin oğlu Hasan'ı zehirletip öldürtecek, ardından da Halife olarak atadığı oğlu Yezit'e de biat etmediği takdirde Ali'nin diğer oğlu Hüseyin'i öldürmesini vasiyet edecektir. İslam Tarihinin en saygın isimlerinden olan Muhammed'in torunu Hüseyin, kundaktaki çocuğu dahil tüm ailesiyle birlikte önce susuzlukla terbiye edilmeye çalışılacak, ardından da bu orantısız savaşta öldürülecektir. Hüseyin'in katledilmesi ile Muhammed'in emanet olarak bıraktığı ailem dediği, Ehl-i Beyt olarak adlandırılan ailenin, hem de bir daha doğrulmamak üzere beli kırılmış ve aile perişan bir vaziyette şuraya buraya dağılmak zorunda kalmışlardır.

            Hüseyin'in öldürülmesi ile sonuçlanacak orantısız savaşta her iki tarafın beklentileri farklıdır. Emevi ordusu peygamberin torunu ile savaştıklarını bilmektedir ve Muhammed'in her an yanında olan cinsel ilişki sırasını düzenleyen, eve gelen misafirlere karışan, savaşlar esnasında ve sonrasında ayetler gönderen, eşlerinden Ayşe'yi aklamak için zina ayetlerini gönderen, karı koca kavgasını çözen İslam'ın Tanrısı Allah'tan bir müdahale olabileceği korkusu içindedirler. Aynı şekilde Muhammed'in torunu Hüseyin'de peygamber torunu olması dolayısıyla İslam'ın Tanrısı Allah'ın kendisine yardım edeceği şeklinde bir düşünceye sahiptir. Çünkü kendisinden kat kat üstün olan bir güce karşı gelme cesaretini göstermiştir. Ancak her iki tarafın da umut ve korkuyla beklediği göksel yardım gelmeyecek ve Hüseyin'in ölümüyle savaş sona erecektir. İslam'ın Tanrısı Allah, Muhammed'in torunun en çok ihtiyacı olduğu bir dönemde her zaman olduğu gibi ortalıkta gözükmeyecektir. Kerbela olayında yaşananlar, Hüseyin ve ailesinin acıları şiirlere, öykülere ve dramatik temsillere konu olacaktır. Muhammed kendisini eleştiren şairleri ortadan kaldırırken, torunu Hüseyin'in vahşice ortadan kaldırılmasını eleştiren ve bu vahşeti kuşaktan kuşağa aktaranlar yine şairler olacaktır. Öldürülme tarzı İslam'ın ilk dönemlerindeki kural tanımazlığını, birbirini izleyen katliam ve komplolarla şekillendiğini göstermek açısından çarpıcı bir o kadarda vahşidir. Hüseyin'in ölmüş bedeni atlara çiğnetilecek, ardından kafası kesilecek ve teşhir edilmek üzere mızrak ucuna takılıp şehir şehir gezdirilecek ve sonunda Halife Yezid'in önüne atılacaktır. Tıpkı Muhammed'in kendisini şiirleri ile eleştiriyor diye öldürttüğü şair Eşref Kabb'ın başını kendi önüne attıkları gibi. Şair Eşref Kabb'ın kesik başı önüne atıldığı zaman Muhammed'in sevinci ile Muhammed'in torunu Hüseyin'in kesik başı önüne atıldığı zaman Halife Yezid'in sevinci aynıdır ve her ikisinin de ilahi intikam sevincidir.

        Ne üzüntü vericidir ki, yoksul halkımız insan katletmekten çekinmeyen bu insanları kendisine kurnaz hocalar sayesinde rehber bilmektedir. Bunlardan biriside eline, beline ve diline hakim olacaksın diyerek eşitlikçi ve insana değer veren Anadolu kültürünü eline, beline ve diline sahip olamayan Ali ile özdeşleştirerek kendilerine rehber edinmeleridir. Ali eline sahip olamamıştır çift başlı kılıcıyla masum insanları katletmiştir. Ali beline sahip olmamıştır, ganimet olarak ele geçirilen masum cariyeler tecavüz etmiştir. Ali diline sahip olmamıştır, akıl baliğ olmayan küçük kızı ÜmmüGülsüm'ü dedesi yaşındaki Halife Ömer ile evlendirmiştir. Üzerinde biraz düşündüğümüzde Alevilerin bir idam ve işkence aracı olan Ali'nin Zülfikar adı verilen çift başlı kılıcını kutsal bir sembol olarak kabul etmesi ve törenlerde inananları coşturma aracı olarak kullanması Anadolu kültürü ile özdeşleşen bir durum değildir. Masum cariyenin savaşta ailesinin yenilmesinin bedeli olarak Ali'nin tecavüzüne uğraması, bir mal gibi oradan oraya taşınması bu masum kadınlar açısından onur kırıcı bir davranış değil midir? Belki de bu masum kadının kocası hayatta. Ahlakın ve vicdanın olmadığı bu tür olayları kutsal bilip Anadolu kültürü ile özdeşleştirmek uygun bir davranış mıdır? Dolayısıyla Anadolu kültürüne sahip olanları, kendi kızını, kardeşini bu masum cariyelerin yerine koyarak, Anadolu kültürünün bir özelliği olan barış, kardeşlik, eşitlik, adalet ve her türden haksızlığa karşı çıkmayı, ötekinin acısını kendi acısı kabul eden, bilimden gidilmeyen yolun sonu karanlıktır diyenleri rehber edinmeleri, akıl yoluyla kendi özüne dönmeleri yani Ali'siz yollarına devam etmeleri bu topraklarda yaşayan halklara çok daha fazla değer katacak, haklı davalarına da bir haklılık kazandıracaktır.