Günümüzde Devlet-Diyanet-Fetö ve Şiilik'ten beslenen bazı "ocakzadeler" dedeliği, postu, makamı" biyolojik bir HAK olarak görüyorlar. Bu konu gerçekten çok "iğdiş" ediliyor.

Dedeler "evladı Resulüz" dediklerinde esasen Yol ile ilgili açıklarını, eksiklerini kapatmaya çalışıyorlar. Ehlibeyte sığınıp, kamuflaj yapıyorlar. Kamuflaj ise
"Seyyid" kavramına sarılarak kendini daha çok gösteriyor.

Halbuki yolumuz sadakat, ehliyet ve liyakat ile pirlik/mürşitlik/dedelik verilir diyor. Yani pirlik/mürşitlik genetik ve biyolojik bir haktan öte derin bir anlam taşıyor. 

Mürşit ve pir Ocaklarında babadan oğula, kardeşe, yeğene, 1.,2.,3. Kuşaktan amcazadeye "Post" geçişleri olmuştur ancak; olmazsa olmaz kural, "sadakat ehliyet ve liyakattır."

Yol önderlerimizin ittifakla belirttiği ve tarihin birçok döneminde uyguladığı bir erkândır. Hace Bektaş' tan Abdal Musa'ya ve Pir Sultan'a kadar kurallar işlemiş, bu ilkeler ışığında sadakat ehliyet ve liyakat ile mürşitlik/pirlik/dedelik makamı verilmiştir. Yani Yol emaneti ehline vermiş ve "gönül kalsın Yol kalmasın" süreği işletilmiştir.

Bu konuyu değerlendirirken amaçladığım asla kişisel bir yorum veya eleştiri değildir.

Yol kuralları üzerine batıni bir düşünceyi, yüreğimizin sesini dinlemek, olması gereken Yol kurallarını sizlerle paylaşmak esas alınmıştır. İnanıyorum ve biliyorum ki "Yol ve Erkân" ancak bu prensipler işletildiğinde, her Ocak mensubu aynaya bakıp, gerekirse özünü Dar'a çektiğinde ve Yol cümleden uludur, Gönül kalsın Yol kalmasın dediğimizde Yol ve erkân gerçekten ayağa kalkacak, HAK yerini bulacak ve mazlum halkımız yeniden umutla dolacaktır.

İkinci olarak tüm ocakzade ve tüm pir ve mürşidleri ilgilendiren yakıcı bir durumu sizlerle paylaşmak zorunluluk olmuştur. Bildiğiniz gibi ülkemizde ve Avrupa'da Aleviler geniş ve kitlesel örgütlülüğe sahiptirler. Resmî olmayan bilgilere göre ülkemizde bir kısmı henüz inşa halinde 3500'e yakın Cem evi vardır. Hemen hemen her Cem evinin de hizmet yürüten bir veya birkaç "dede/ana, pirleri" vardır. Dernek ve Vakıflar yasaya göre kurulmuş tüzel kişiliklerdir. Tüzükleri vardır ve ona uymaya mecburdurlar. Bir takım siyasî partilerde gördüğümüz delege ağalığı yönetimin isteği doğrultusunda çalışma, cem yapma, dedelik yapma gibi durumları yakından takip etmekteyiz. Yöneticilerin dede/pirlere/analara talimat vermesi, kendi isteği, amacı veya çıkarı doğrultusunda dedeleri, ocakzadeleri kullanması veya yönlendirmesi ve bunu kabul etmeyen ve asla kabul etmeyecek olan pirleri bir takım hile ve oyunlarla dernek/Vakıf üyeliklerinden atmaları asla tesadüf değildir. 

Maaleeef Cem evlerimiz minaresiz Camilere çevrilmekte, dedeler ise imam-dede pozisyonuna getirilmektedir. Bir yandan Devlet-Diyanetin görünür-görünmez baskısı, bir yandan bazı yöneticilerin kapalı kapılar ardında Devlet ile muktedirler ile yaptıkları plan ve projelere engel teşkil ettiğini düşündükleri dedeleri/pirleri/anaları tasfiye etmekten bir sakınca görmemekte ve bu konuda pervasızca davranmaktadırlar. Maalesef dedeyi/piri/mürşidi bazı yöneticiler sırf kendi sui niyetleriyle Cem evinden ve toplumdan, Alevi hareketinden koparmakta, seçme ve seçilme hakkını gaspetmekte ve dernek/vakıf platformlarında söz söyleme, görüş beyan etme, hizmet etme gibi haklarından mahrum bırakmaktadırlar.

Ülkede süren sürek avı ve baskıların neredeyse birebir kopyası olan bu gayrı ahlaki tutum ve kararlar halkımız, yol hizmetlileri ve samimi mürşitler/pirler/dedeler/analar nezdinde asla kabul ve tasvip edilemez.

Yöneticilerin ihtiraslarına ve keyfi uygulamalarına Yol önderlerini kurban etmemelerini diliyorum. Unutmayalım ki, bu anlayışa taviz verildiğinde ortada ne Yol ne de Erkân kalmayacaktır, asimilasyona, Devletin,Diyanetin gizli, açık politikalarına ve projelerine imkân tanımaktır.

Son sözü Dersim Katliamında Seyit Rıza ile birlikte asılan Kureyşan Ocağı Piri Sey Husen söylemiştir. " EY AHALİ; BİZ ŞEREFİMİZLE ÖLÜP GİDİYORUZ. AMA SANMAYIN Kİ SİZ KURTULDUNUZ. BUNLAR SİZİN DE PEŞİNİZİ BIRAKMAYACAKLARDIR. BUNU İYİ BİLİN!

GERÇEĞE HÜ!
Aşkı niyazlarımla.