Artık hiç şüphe kalmadı. Bugün gelinen sürece bakınca daha net gördüm. Çemberin içinden çıkıp yüksek bir dağa kurulup oradan seyredince manzarayı her şey aydın oldu.

Bugün bu topraklarda yaşananlar içinde farklar barındırsa da sonuç itibariyle 80'lerin sonunda İran'da yaşananın aynısıdır.

İktidardan çıkar umanlar havalara uçacak, sistem için gönüllü fedai olacak, hatta ölecek! Ama kimsenin umrunda olmayacak. Bir kaç dakikalığına magazinsel ve mizansel televizyon haberleri yapan yandaş kanallar hariç. Bir çokları bundan memnun olmayacaklar. Kimi tutuklanacak kimi sürgün edilecek kimi kaçacak...

Son iki yıldır yaşananlar aslında "pek yakında" fragmanından başka bir şey değil.

Film gösterime girdiğinde başına yediği balyozun kendi eliyle mi, dostunun eliyle mi, eşinin eliyle mi yoksa anne veya babasının eliyle mi yediğini hiç bilemeyecek. İşte bu hal onu içten içe yiyip bitirecek.

O gün ilk defa en uç diye anılanlar, farklılıklarını bir kenara bırakıp hedefe odaklanmanın ve aynı saflarda mücadele etmenin tek davaları olması gerektiğini anlayacaklar. Anlayacaklar ama iş işten geçmiş olacak.

O gün geldiğinde yılan henüz bin yaşını doldurmadan kendisi gibi düşünmeyen herkesi ısıracak.

İran devrimi bir çok merhaleler geçirip; halkın, emperyalist uşağı egemen güçlere karşı yaptığı, derin acılar yaşayıp çok ağır bedeller verdiği ve sonucu halkın lehine zafer ile taçlanan bir inkılâpdı. Ama inkılâp kendisiyle yola çıkan, birlikte hareket ettikleri ama fikir ve icraat ayrımı yaşadıklarına da şah ve ailesine yaşattığı akıbeti yaşattı. (Eminim ki bir çokları şerhsiz anlayamacak!)

Bugün gelinen nokta ise 80'lerden çok daha farklı... Sonuna üç nokta koydum çünkü bunun üzerinde uzun uzun durmalı. Ama konumuz şimdilik bu değil.

Yanılmıyorsam bundan altı veya yedi sene önce siyaset ile de uğraşan emekçi bir arkadaşıma "sessiz devrim oluyor" devrimin sesi karşıdan yankılandığında aynadaki kendini tanıyamayacaksın demiştim.

Yıllar sonra arkadaşım beni arayıp "haklıymışsın! Sessiz bir devrim oluyor" demişti.

Sessiz devrim Temmuz ayında parmak şıklattı! Çok yakında sessiz sinemaya ihtiyaç duymayacak... Kavalını çaldığında ya peşinden gideceksiniz ya da önceden anlaşıp dört yana saldığı kurtlara kurban olacaksınız.

Kavalına üfleyen çoban "iktidar da benim muhalefette benim" ezgilerini çalarken çevrede uluyan kurtlar çobana hizmet etmek için birbirleriyle yarışacaklar.

Ya sürünün bir üyesi olacaksınız, ya kurtlar tarafından parçalanacaksınız yada çobanın iftar sofralarını süsleyeceksiniz!

Ama unutmayın! Köprüden önce son bir çıkış hala var.

R. Kamil İlbeyi