Evet! O, Cunta

Bu cunta!

Hiç farkları yok biri birinden.

Bunların apoletleri yok.

Fazlası var, kravatları var. 

Beşi bire indirdiler.

O! Ne derse o. Her şey o, birden sorulur.

Daha doğrusu ol deyince olur.

Söylediği kanun. Yaptığı "Kutsal"

Hakim o, savcı o, muktedir o. O, o, o.....

Cunta Aynı Cunta

12, Eylül askeri cuntasının ardından 38, yıl geçti. Türkiye bir 12, Eylül sabahında cunta ile uyandı.

O gün doğan çocuklar bu gün nerdeyse ömürlerinin orta yaşlarına geldiler. Arada geçen yıllarda ancak cuntanın sadece iki generali yargılandı.

Ancak dönemin hiç sorumlusu, yetkili, işkencecisi, takla atan YÖK'çüsü akademisyenleri kısaca bütün sorumluları hakkında dava dahi açılamadı.

 Cunta anayasası, yıllardır, kaç hükümet, kaç parti tarihin çöp sepetine gitti. Esemesi okunmazken, cunta, yasasıyla, tüm kurumlarıyla, baş tacı edilmiş gelip geçmiş hükümetler tarafından.

 Eğitim; Okullar Kışla ‘ya döndüğü yetmedi ilk öğrenimi 4+4+4 sistemi ile eğitim içinden çıkılmaz bir hale geldi. Bugün AKP hükümeti, tüm okulları İmam Hatiplere dönüştürdü.

Yargı: Adaletin köküne kezzap döküldü. Bağımsız yargı zaten topaldı ancak şimdi onu arar duruma düştük.

Bu seçim sitemi ve siyasi partiler yasası oldukça Cunta Anayasasının değiştirilmesi, hayal olur.

Kısaca, bu paradigma değişmeden cunta hep kalıcıdır. Bir zamanlar,

"Demirel bu yasa bol gelir, memleket bu anayasayla yönetilmez" demişti

Çorum’da devlet ve faşist çeteler kol kola yüzlerce ALEVİYİ katlederken, derilerini diri yüzerken, bu Demirel;

"Çurumu bırak, Fatsa'ya bak"

Dememişiydi?

Oysa, Fatsa’da halk belediyeciliğinin en güzel örneği yaşanıyordu.

Terzi Fikri önderliğinde.

Halk huzur içinde yaşıyordu.

Faşist çeteler ve güvenlik güçlerinin saldırıları saymazsak.

Demirel;

 Darbeden sonra cunta yasası ile cumhurbaşkanı oldu. Cunta yasasını neden çok sevdiğini, kaç kişi sorguladı. Toplumun hafızası dumura uğramış.

12 Eylül Cuntasının döşediği taşlar olmasa Demirel ancak rüyasında Çankaya'yı görürdü.

Başımıza demokrat kesildi. 12 Eylül Cuntasından sonra.

Sözün özü, değişim biçimle olmaz. Temel algının zihniyetin değişmesi gerekir. Devletin kurucu felsefesi temelden değişmesi, tüm halkların eşit ve adil bir anlayışla kucaklayan, halk iradesini ve insan, doğa çevre merkezli bir anayasa şarttır

Cuntadan beri değişen bir şey yok.

O zaman apoletli, bugün apoletsiz biri var devletin tepesinde. Hatta cunta kurumları ve anayasası yetmiyor daha baskıcı biri var devletin tepesinde.

Evet! O, Cunta

Bu cunta!

Hiç farkları yok biri birinden.

Bunların apoletleri yok.

Fazlası var, kravatları var. 

Beşi bire indirdiler.

O! Ne derse o. Her şey o, birden sorulur.

Daha doğrusu ol deyince olur.

Söylediği kanun. Yaptığı "Kutsal"

Hakim o, savcı o, muktedir o. O, o, o.....

12 Eylül günü kongresini yapan AKP var. Cizre günlerce kuşatma altında tutamakta keskin nişancıların devlet adına cinayet işlemektedir.

İflasın eşiğinde despot bir zihniyetin son uygulamalarına ve ona direnen Kürt halkının tarihi direncine tanık olmaktayız.

Anadolu gibi kadim halkların ve kadim uygarlıklar diyarı olan bir coğrafya ancak özünü ve derinliğini anlayan bu mirası hak eden yönetimler tutunur.

Halklar huzur bulur.  Tersine bu kadim topraklar çok tanık oldu.

Ünlü şair:

AHMET ARİF

Ne anlamlı ve öz anlatmış;

ANADOLUYUM

Beşikler vermişim Nuh'a

Salıncaklar, hamaklar

Havva Anan dünkü çocuk sayılır

Anadolu’yum ben

Tanıyor musun?

Utanırım

Utanırım fukaralıktan

Ele, güne karşı çıplak...

Üşür fidelerim

Harmanım kesat.

Kardeşliğin, çalışmanın

Beraberliğin

Atom güllerinin katmer açtığı

Şairlerin, bilginlerin dünyalarında

Kalmışım bir başıma

Bir başıma ve uzak.

Biliyor musun?

Binlerce yıl sağılmışım

Korkunç atlılarıyla parçalamışlar

Nazlı, seher-sabah uykularımı

Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar

Haraç salmışlar üstüme.

Ne İskender takmışım

Ne şah ne sultan

Göçüp gitmişler, gölgesiz!

Selam etmişim dostuma

Ve dayatmışım...

Görüyor musun?

Nasıl severim bir bilsen.

Köroğlu’yu

Karayılanı

Meçhul Askeri...

Sonra Pir Sultanı ve Bedrettin’i.

Sonra kalem yazmaz

Bir nice sevda...

Bir bilsen

Onlar beni nasıl severdi.

Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı

Minareden, barikattan

Selvi dalından

Ölüme nasıl gülerdi.

Bilmeni mutlak isterim

Duyuyor musun?

Öyle yıkma kendini

Öyle mahzun, öyle garip...

Nerede olursan ol

İçerde, dışarda, derste, sırada

Yürü üstüne- üstüne

Tükür yüzüne celladın

Fırsatçının, fesatçının, hayının...

Dayan kitap ile

Dayan iş ile.

Tırnak ile, diş ile

Umut ile, sevda ile, düş ile

Dayan rüsva etme beni.

Gör, nasıl yeniden yaratılırım

Namuslu, genç ellerinle.

Kızlarım

Oğullarım var gelecekte

Her biri vazgeçilmez cihan parçası.

Kaç bin yıllık hasretimin koncası

Gözlerinden

Gözlerinden öperim

Bir umudum sende

Anlıyor musun?

Süleyman Özdek

12-09-2018