Mahallesindeki kedi ve sokak hayvanlarına baktığı için, bazı komşuları tarafından şikâyet edilen Halkın Kurtuluş Partisi (HKP) Genel Başkanı Nurullah Ankut hakkında 2010 yılında açılan "Kedi Davaları"ndan 6'ncısı bugün sonuçlandı.

Apartmanının çevresinde beslediği sokak hayvanlarına düşmanca davranan komşularının sürekli saldırılarına maruz kalan ve bu nedenle de birçok kez davalık olan HKP Genel Başkanı Nurullah Ankut, yine apartman çevresinde kedi beslediği için kendisine ve eşine saldıran bir vatandaşın 'bıçaklama' şikâyetiyle yargılandığı davada hapis cezası aldı.

İstanbul Anadolu Adliyesinin 58'inci Asliye Ceza Mahkemesinde saat 10.50'de görülen davada, HKP Genel Başkanı Nurullah Ankut 11 ay hapis cezasına çarptırıldı. Daha öncesinde de yine hayvan düşmanlarını dövdüğü iddiasıyla Nurullah Ankut'a 8 buçuk ay ceza verilmişti. Aynı davada eşi Hacer Ankut'a ise 18 ay ceza verilmişti.

HKP Genel Başkanı Nurullah Ankut, davayla ilgili değerlendirmelerde bulunduğu bir açıklama yaptı. Evde ve sokakta beslediği hayvanlarla anılarını da aktaran Ankut, dava ile ilgili, "Eğer sevgi dolu bir yüreğe sahipseniz, eğer hayatın, insanların, hayvanların ve doğanın bir bütün olarak kavranması ve savunulması şiarınız olmuşsa, bu türden cezalara mahkûm edilmeniz işten bile değil" ifadelerini kullandı.

Ben Mustafa Kaba'nın nerede, nasıl bıçaklandığını ya da kesici-delici bir aletle yaralandığını görmedim, bilmiyorum.

Mustafa Kaba bir savunma tanığı getirip mahkemede dinletti. Adı Muharrem Akbıyık olacaktı, sanırım. O, mahkemeniz huzurunda verdiği ifadesinde Mustafa Kaba'nın kendi zillerini çaldığını, kendisinin de dışarı çıktığını, bu şahısla konuştuğunu; o arada da elinde bir kan gördüğünü söyledi. "Bu kan necidir? Nasıl bir yaradan çıktı?", diye sorduğunu, Mustafa Kaba'nın da kendisine elindeki kanın sebebini bilmediğini söylediğini belirtti. Birlikte kanın izini sürerek araştırdıklarını ve böğründe bir yara gördüklerini, kanın da buradan aktığını anladıklarını aktardı.

Yani Mustafa Kaba, olay sonrasında, savunma tanığının aktarımına göre nasıl yaralandığını bile bilmiyor. Bırakalım bıçaklandığını, neresinden, nasıl bir aletle yaralandığının bile farkında değil.

Sonunde kendisi bir varsayımda bulunarak, benimle husumetinden dolayı onu benim bıçakladığımı iddia ediyor ve benden şikâyetçi oluyor.

Mustafa Kaba'nın avukatı, bu şahsın eşinin benim aleyhimde Morgül'lerle aramızda geçen davalaşmalardan birinde tanıklık yaptığından dolayı, benim Mustafa Kaba'yı bıçakladığımı iddia etmektedir.

Oysa, Mustafa Kaba'nın eşi Hatice Kaba'nın aleyhimde yaptığı tanıklığın üzerinden bir yılı aşkın zaman geçmiştir, olay gününde.

Kaldı ki, Morgül'ler iki aileden oluşmaktadır apartmanda. Bir de bunlarla akraba olan Arıcıoğlu Ailesi vardır. Bunların da birçoğu aleyhimde yalancı tanıklık yapmıştır. Sayalım adlarını:

Özcan Morgül, Ayşe Morgül, Neriman Morgül, Serpil Morgül, Mehmet Arıcıoğlu.

Bu şahıslar hep aleyhimde yalancı tanıklıklarda bulunmuştur değişik davalarda, 2010 yılından bu yana.

Tabiî davaların tamamı da bizim sokak hayvanlarına yiyecek vermemizi istememelerinden dolayı oluşmuştur.

Bunlar, eşimin hayvanlar için sokağa koyduğu şeffaf plastik yiyecek kaplarının üzerine çamaşır suyu dökecek, Temmuz sıcağında yine aynı plastik kaplara koyduğumuz suları kaplarıyla birlikte fırlatıp atacak, apartmana yakın yerlerdeki yavru ve anne kedileri bile tekmeleyip taşlayacak denli acımasızdırlar.

Onların kabullenemediği şu olmuştur:

Biz apartmanda üç aileyiz, bizi kast ederek de, bunlar bir aile. Bunlar niye bizim aldığımız ortak karara uymuyorlar? Biz apartman çevresinde sokak hayvanı istemiyoruz, bunlarsa ısrarla yiyecek vermeye devam ediyor hayvanlara.

2010 yılı başlangıcında bir araya gelip beni de çağırdılar. Bu düşüncelerini ve kararlarını ilettiler. Bense; "Herkes kafasından hüküm kuramaz. Yasalar vardır, yönetmelikler vardır, Belediyenin usul ve niazmnameleri vardır. Hepimiz bunlara uymakla yükümlüyüz, ortaklaşa bir yaşamı sürdürebilmemiz için. Hiçbir yazılı kanun, yönetmelik, nizamname, sokak hayvanlarına yiyecek vermeyi, su vermeyi yasak kılmaz. O zaman biz vicdanımızın emrine uyarak bu hayvanlara yiyecek de veririz, su da veririz. Bunların kimseye bir zararı yok. Apartmanın dışında yaşıyorlar, zaten de ölüp ölüp gidiyorlar. Ayrıca da bizim kültürümüz, geleneklerimiz, bu hayvanlara yardımcı olmayı emreder bize. İşte bu sebeple, nasıl ben size kendi kafamdan bir kural, kanun belirleyip dayatamıyorsam, siz de bunu yapamazsınız.", diye cevap vermiştim.

Sonra bunlar anne kedileri tekmelemeye, yavruları taşlamaya, su ve yiyecek kaplarını gâh çamaşır suyuyla zehirlemeye gâh fırlatıp atmaya başladılar. Eşime de "Kedi manyağı", "Kedici" gibi hakaret içeren sıfatlarla saldırmaya başladılar. İstenmeyen olaylar ve davalar bunlardan kaynaklandı.

Mustafa Kaba Ailesini de çok basit maddi çıkarlarla güdüleyip üzerimize saldılar. Kullanıldı bu insanlar, Morgül'ler tarafından.

Mustafa Kaba, mahkemede bir savunma tanığı daha dinletmiştir, Şemsi Fidan Tan Sarıkaya adlı. Bu kadın, yan apartmanın, ki iki apartman arasında dört metre kadar mesafe vardır, beşinci katında oturmaktadır. Bizim apartmanın giriş katında oturan Ahmet ve eşi Serpil Morgül'lerle olan bir Kedi Davamızda beş altı kilo çay karşılığında yalancı tanıklık yapmayı kabul etmiştir ve yapmıştır.

Öyle ki, oturduğu beşinci katının balkonundan bizim apartmanın giriş katında oturan Morgül'lerin evinin içini bile gördüğünü iddia etmiştir. Oysa apartmanımızın giriş kapısı üzerinde bir metrelik çıkıntıya sahip koruma siperliği vardır betondan. Apartman kapısının önü yağmurda karda ıslanmasın diye. Bu siperlikten dolayı, bırakalım dairenin içinin, hatta apartmanımızın merdiven boşluğunun görünmesini, apartmanın dış giriş kapısı bile görülemez, yan apartmanın beşinci kat balkonundan. Bizim o davalaşmamızdaki olay, Morgül'lerin dairesinin önündeki merdiven boşluğunda yaşanmıştı.

Bu yalancı tanığın ifadesi üzerine duruşma hâkimi bile öfkelenmiş, yalancı tanıklıktan seni içeri atarım, doğru konuşmuyorsun, diyerek öfkesini dile getirmişti. Biz de keşif talebinde bulunmuştuk, bu yalancı tanığın iddiasının imkânsızlığını bizzat yaşayarak görebilmesi için, mahkeme hâkiminden.

Hâkim keşfin gerekli görülmediğini, fotoğraflarını çekerek apartmanın ve aradaki mesafeyi oluşturan boşluğun fotoğraflarını çekerek getirmemizin yeterli olacağını belirtmişti. Biz de çektiğimiz fotoğraflarla bu yalancı tanığın iddiasının imkânsızlığını yüzde yüz oranındaki bir kesinlikle ortaya koymuş ve mahkemeye sunmuştuk.

Bu davamızda da akıl almaz iddialarda bulunan, şikâyetçi Mustafa Kaba'nın bile görmediği ve aklının almayacağı iddialarda bulunan bir tutum ortaya koymuştur.

O zamanlar üç beş yaşında bulunan kızının saçlarından tutup, havaya kaldırıp duvara çarptığımı ve bu küçücük yavrucağın boğazına bıçak dayadığımı iddia etmiştir, dosyada görüleceği üzere. Yani sağlıklı bir ruh yapısına sahip bir insanın düşünemeyeceği, hayal dahi edemeyeceği iddialarda bulunmuştur, aklınca iyi yalancı tanıklıkta bulunabilmek için.

Dosyadaki ifadesinden de görüleceği üzere, mahalle komşularımız bile ayıplamıştır bu kadını; "Senin olaya ilişkin hiçbir ilgin ve bilgin yok. Ayrıca da senin aklın kıt. Niye gidip böyle Hocalar aleyhinde yalancı tanıklık yapmaktan zevk alıyorsun?", diye.

İşte bazı insanlar böyle, ne yazık ki...

Kaldı ki, benim ve eşimin tüm mahalle çocuklarıyla ilişkimiz çok iyidir. Her ikimiz de öğretmeniz çünkü. Ömrümüzü çocuklara, onların yetiştirilmesine ve eğitime adadık.

Özellikle bu yalancı tanığın küçük kızı (iki kızı vardır) bizi de, hayvanları da çok sever. Birkaç ay önce bir sokak kedisinin annesini emme dönemindeki bir yavrusunu getirip evlerinin balkonunda bakmak, beslemek istemiştir. Fakat hayvan düşmanı bu yalancı tanık hemen ertesi gün sokak hayvanını apartman dışına attırmıştır.

Komşular haber verdi, eşim gidip aldı. Evde büyüyünceye kadar bakmaya uğraştı ama yeterli süre anne sütü almadığından savunma mekanizması gelişmemiş olan yavru kedicik hastalanarak öldü...

Kaba ve Morgül Aileleri, bu yalancı tanığı kullanmak için bir davalarının daha tanık listesine yazdırmışlardır. Ki, o dava dosyasında sabittir bu işi yaptıkları.

Fakat her nedense o davaya gelememiştir Şemsi Fidan Tan Sarıkaya adlı yalancı tanık.

Bir komşumuzun evinde eşimle bu yalancı tanık karşılaşırlar. Komşumuz sorar; "Niye Hoca Teyze'ye ve Hoca Amca'ya karşı gidip yalancı tanıklıklarda bulunuyorsun?", diye.

Cevabı şu olur:

"Öğretmen, senin için de gidip şahitlik edeyim. Sen de iste, sana da şahitlik yapıvereyim."

Yani, bu şahsın ruh ve zihin dünyası bu seviyededir işte... Bula bula böyle insanları bulup kullanıyorlar bize karşı...

Neylersiniz...

Biz başka dünyadayız, bunlar başka dünyada. Biz onları anlıyoruz da, onların bizi anlaması imkânsız.

İşte bu dava konusu ve öncesindeki "Kedi Davaları" olarak adlandırdığımız davalar, hep bu ayrı dünyaların insanlarının birbirleriyle taban tabana zıt ruh, ahlâk ve vicdan yapısına sahip olmalarından kaynaklanmaktadır.

Hayat, toplum bizi böyle insanlarla da muhatap kılmaktadır. Ne yapalım... Elden ne gelir?..

Sayın Hâkim;

Belki sözü uzun tuttum. Bunun da sebebi; istedim ki bizi anlayasınız. Biz, insanlardan tek bir şey istemişizdir bugüne dek: Anlaşılmak...