WELG | AMED - Türkiye’de bir yandan “barış”, “demokratik çözüm” ve yeni bir sürecin ilerletilmesi konuşulurken, diğer yandan barış talebiyle sokağa çıkanlara ve demokratik siyaset alanındaki isimlere yönelik gözaltı haberlerinin sürmesi dikkat çekiyor. Yaşananlar, barışın yalnızca söylemle değil, demokratik hak ve özgürlükleri güvence altına alan somut adımlarla mümkün olabileceği tartışmasını yeniden gündeme taşıyor.

Türkiye son dönemde yeniden “barış süreci”, “demokratik çözüm” ve çatışmasızlık kavramlarını konuşuyor.

1 Eylül Dünya Barış Günü’nde de birçok kentte binlerce kişi sokaklara çıkarak savaşların sona ermesi, Kürt sorununun demokratik yöntemlerle çözülmesi ve temel hak ve özgürlüklerin genişletilmesi çağrısında bulundu.

Ancak barışın konuşulduğu bir dönemde yaşanan gözaltılar, kamuoyunda “Bu nasıl barış?” sorusunu beraberinde getiriyor.

Barış Yalnızca Silahların Susması Mı?

Barışın kalıcı olabilmesi için yalnızca çatışmaların sona ermesi değil; ifade, örgütlenme, toplantı ve gösteri özgürlüğünün de güvence altında olması gerekiyor.

Barış talebini dile getirenlerin gözaltına alınması ya da demokratik siyaset alanının baskı altında olduğu yönündeki tartışmaların sürmesi, açıklanan barış hedefiyle uygulamalar arasındaki mesafeyi büyütüyor.

Bir Yanda Barış Mesajları, Diğer Yanda Gözaltılar

1 Eylül Dünya Barış Günü’nde İstanbul, Diyarbakır ve birçok kentte yapılan etkinliklerde ortak mesajlardan biri demokratik hakların genişletilmesi oldu.

Siyasi parti ve demokratik kitle örgütlerinin temsilcileri, kalıcı bir çözümün ancak toplumun sürece katılımı ve demokratikleşmeyle mümkün olabileceğini vurguladı.

Tam da bu nedenle gözaltı ve baskı tartışmalarının devam etmesi, barış söyleminin inandırıcılığı açısından önemli bir sınav oluşturuyor.

“Bu Nasıl Barış?” Sorusu Büyüyor

Barış sürecinin toplumsal güven yaratabilmesi için devletin söylemi ile uygulamalarının birbiriyle uyumlu olması gerekiyor.

Bir taraftan topluma “barış” mesajı verilirken diğer taraftan demokratik haklarını kullanan insanların gözaltına alındığı yönündeki haberlerin gelmesi, sürecin geleceğine ilişkin soru işaretlerini artırıyor.

Çünkü barış yalnızca siyasi aktörler arasında yürütülen görüşmelerden ibaret değil.

Barış; insanların düşüncelerini korkmadan açıklayabildiği, siyaset yapabildiği, örgütlenebildiği ve demokratik taleplerini özgürce dile getirebildiği bir ortamı da gerektiriyor.

Barış söyleminin toplumda karşılık bulmasının yolu da sözlerden çok, bu yönde atılacak somut demokratik adımlardan geçiyor.

@welgmedya