"Tam olarak AKP'deki değişiklikler, yaşanan gerilimler ve çatlaklar basın aracılığıyla kamuoyuna yansımıyor. Yansısa bile önemsiz bir olay ‘Bizim büyük davamız var' gibi geçiştiriliyor. Benzer durum CHP'de olursa büyük çatlak ve kriz mi oluyor deniyor.

Milletvekili adayları arasında Bülent Arınç'ın oğlundan daha ilginç örnekler çıkacağına eminim. Şamil Tayyar'ın ‘Ben dururken bunlar kim?' diyeceği başka örnekler de olacaktır.

AKP'de sorgulama kültürü ne yazık ki yerleşmemiş. İtiraz edemiyor, konuşamıyorsunuz. Konuşursanız partiden ‘hain' damgasıyla atılırsınız. Emin olun AKP'nin içi kazan gibi kaynıyor. Bunu gazeteci ve milletvekillerinden izliyoruz.

 O tartışmaların onda biri başka bir partide olsa manşetler onlarla süslenir. Nasıl oluyorsa bunlara sünger çekiliyor. Şöyle bir seçime gidiyoruz: AKP'nin 2002'den beri kazanmasının nedeni şuydu: Aşkın temsil durumu vardı yani aldığınız oydan daha fazla sandalyeye sahip olma.

Yüzde 10 barajı ve D'Hondt sisteminin getirisi bu. 2002 yılında yüzde 34 oyla yüzde 67 temsiliyete sahip oldular. Bu 2018 yılına kadar devam etti. AK Parti aslında bugüne kadar aldığı oydan yüksek temsiliyet alırken bu sene ittifak senesi. Bu durum artık geçerli olmayacak.

Bu sene Saadet Partisi'nin bir oyu bile boşa gitmeyecek. Herkesin oyu parlamentoya yansıyacak. Böyle olunca AKP'nin oyu ne kadar kendini korursa korusun parlamentoda çoğunluğu elde edemeyecek. AKP parlamentoda sürükleyecek adaylar peşinde.

Bir Recep Akdağ gibi, Fikri Işık gibi Mevlüt Çavuşoğlu, Veysel Eroğlu gibi adayları yazarak arkasından insanları sürüklemesini sağlamayı hedefledi. Ama ne olursa olsun ortak payda parlamentoda çoğunluğu alamayacaklar.