1857 yılında başlayan büyük bir grev ve ardından 120 kadın işçinin can vermesi üzerine ortaya çıkan 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar mücadele Günü.

8 Mart 1857 tarihinde ABDnin New York kentinde 40.000 dokuma işçisi daha iyi çalışma koşulları istemiyle bir tekstil fabrikasında greve başladı. Ancak polisin işçilere saldırması ve işçilerin fabrikaya kilitlenmesi, arkasından da çıkan yangında işçilerin fabrika önünde kurulan barikatlardan kaçamaması sonucunda çoğu kadın 129 işçi can verdi. İşçilerin cenaze törenine 100 bini aşkın kişi katıldı.

26 – 27 Ağustos 1910 tarihnde Danimarkanın Kopenhag kentinde 2. Enternasyonale bağlı kadınlar toplantısında (Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı) Almanya Sosyal Demokrat Partisi önderlerinden Clara Zetkin, 8 Mart 1857 tarihindeki tekstil fabrikası yangınında ölen kadın işçiler anısına 8 Martın Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanması önerisini getirdi ve öneri oybirliğiyle kabul edildi.

İlk yıllarda belli bir tarih saptanmamıştı ve değişen tarihlerde fakat her zaman ilkbaharda kutlanıyordu. Tarihin 8 Mart olarak saptanışı 1921de Moskovada gerçekleştirilen 3. Uluslararası Kadınlar Konferansında gerçekleşti. Birinci ve İkinci Dünya Savaşı yılları arasında bazı ülkelerde kutlanması yasaklanan Dünya Kadınlar Günü, 1960lı yılların sonunda Amerika Birleşik Devletlerinde de kutlanmaya başlanmasıyla daha güçlü bir şekilde gündeme geldi. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 16 Aralık 1977 tarihinde 8 Martın Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanmasını kabul etti. Birleşmiş Milletlerin sitesinde günün tarihine ilişkin bölümde, kutlamanın New Yorkta ölen işçilerin anısına yapıldığının yazılmamıştır.

Yaşamı güzelştirmek için direnen kadınlar.

Oğulları Mustafa Koçak’ın durumuna dikkat çekmek için Kadıköy Khalkedon Meydanı’nda kefenli eylem yapan anne ile babası Hasan ve Zeynep Koçak, duyarlılık çağrısını yeniledi. “Mustafa Koçak adalet için 242 gündür ölüm orucunda. Mustafa’ya kefen giydirmeyeceğiz” yazılı pankartı taşıyan aile, adalet istedi. Meydandan oğluna müebbet hapis cezası veren 27. Ağır Ceza Mahkemesi hakimine seslenen Baba Hasan Koçak, “Senin çoluk çocuğun yok mu? Delil yok, parmak izi yok ama vicdani kanaat ile ceza var. Senin çocuğun bir gün aç olsa dünyayı yıkarsın. 28 yaşında bir genç ölüyor! 30 kiloya düştü! Bu mu sizin adaletiniz” diye tepki gösterdi.

Gözaltında kaybedilen yakınlarının akıbetini sorup faillerin cezalandırılmasını isteyen Cumartesi Anneleri, eylemlerinin 780’inci haftasında yine biraraya geldi. Bu haftaki toplanma 8 Mart Dünya Kadınlar Günü sebebiyle gözaltında kaybedilen kadınlara adandı.

KAYIPLARI İÇİN MÜCADELE EDEN KADINLARI SELAMLIYORUZ

Eylemde konuşan İnsan Hakları Derneği (İHD) İstanbul Şube Başkanı Av. Gülseren Yoleri, 8 Mart öncesi, gözaltında kaybedilen kadınları unutmadıklarını belirtti.

Yoleri, “Bir kez daha gözaltında kaybedilen kadınları anıyor ve kayıplar için dünyanın her yerinde mücadele eden kadınları selamlıyoruz” diye konuştu.

‘ADALET YERİNİ BULSUN, HESAP SORULSUN’

Gözaltında kaybedilen gazeteci Ferhat Tepe’nin annesi Zübeyde Tepe ise çocuklarına hasret giden anneler için burada olduklarını söyleyerek, “Adalet yerini bulsun, hesap sorulsun” dedi.

BİZLER BU MÜCADELEYİ SÜRDÜRMELİYİZ, KADINLAR OLARAK SÖZ VERDİK

Türkiye İnsan Hakları Vakfı Başkanı Prof. Dr. Şebnem Korur Fincancı da etkinlikte şu ifadeleri dile getirdi: “İnsanlığa karşı işlenen suçların görünür olması için bizler mücadeleyi sürdürmeliyiz. Kadınlar olarak söz verdik, gözaltında kayıpları, gözaltında kaybedilen kadınlar için hesap soracağız.”

  Günler çok ilerledi, kendini zorluyor Durumu ağırlaşıyor. Her geçen saniye ömründen gidiyor Kamuoyunun bilgisine ve ilgisine sunulur.”

     En doğal hakları olan “konser yasaklarının kaldırılması, üyelerinin gri listeden çıkarılması, kültür merkezlerinin basılmaması ve tutuklu Grup Yorum üyelerinin serbest bırakılması” için bedenlerini açlığa yatırmasının 257. Günü bugün. İbrahim Gökçek ise aynı taleplerle 260 gündür direniyor.